OK hier ben ik weer. Waar was ik... A ja Alice Springs.

Ik ga het wat kort houden want ik moet nog vanalles doen en ik heb afgsproken om met Katie naar de Yoga te gaan straks. O en ik vanmiddag geluncht met Bas op zijn werk. Lekker buiten in het zonneke... Ja van het slechte weer van gisteren is niks meer te merken hoor!

Onze nieuwe gids was Phil, niet onaantrekkelijk!!! Bijna heel onze groep deed dezelfde toer maar de enige die ontbrak was Jenni. Gelukkig hebben we die bij Ayers Rock en op de eerste camping terug gezien. Daar hebben we trouwens ook ontdekt dat die jarig is op dezelfde dag als ik! Jullie weten natuurlijk ALLEMAAL wanneer dat dat is! HAHAHAHA... Tip: de dag dat John Lennon is doodgeschoten.... aaaaaah ja hoor ik jullie nu allemaal zeggen....

In dit deel van Australie heb ik een nieuwe inwonder gezien die ik niet echt verwacht had. Na de kangoeroe komt die hier het meeste voor: de kameel! Gek eh? Oh een grappig verhaal hierover is dat van Jesus en Christ!! In 1 van de roadhouses hier langs de weg kwam op een dag een kameel uit de broes gewandeld en die besloot te blijven wonen aan de roadhouse. De eigenaar vond het wel OK aangezien het beest zelf wel zijn eigen eten zocht en de toeristen vonden het allemaal wel grappig. Elke keer er een auto of busje stopte met de raam open stak dat beest zijn kop binnen om goeiendag te komen zeggen en te kijken of er iets lekkers mee te grabbelen was! Op zich al grappig maar wacht. Een paar weken later komt er een ezel uit de broes aangewandeld en die werd snel goeie vriendjes met de kameel dus vanaf toen liepen die 2 daar gezellig samen rond. Moet enorm grappig geweest zijn, dit ongewone duo.... Dus opnieuw: elke keer er een auto of busje stopte met de raam open stak beest 1 zijn kop binnen langs ene kant en den andere langs de andere kant om goeiendag te komen zeggen en te kijken of er iets lekkers mee te grabbelen was!! Op een gegeven moment vroeg er iemand aan de eigenaar van de roadhouse wat de namen waren van die 2. Tja echt namen had ie de 2 nog niet gegeven maar hij bedacht het volgende. Elke keer die 2 ' goeiendag' kwamen zeggen in de auto's was de eerste reactie van die mensen: JESUS CHRIST, ge weet wel zo van het verschieten. En sindsdien heette de ezel Jesus en de kameel Christ! Grappig eh!! Ik lag weeral strijk natuurlijk.... Spijtig genoeg voor ons is het duo een paar maand geleden samen de broes ingewandeld en zijn ze ni meer terug gekomen. Romantisch toch eh... die 2, hand in hand de wijde wereld in.....

OK genoeg gelold. Eerste activiteit van de dag: de beklimming van Kata Tjuta (de Olga's). Een stevige stap (5.5 km), zeker na 3 dagen van voornamelijk bus-zitten! Maar heel heel mooi. Daarna moesten we ons een beetje haasten om de zonsondergang te kunnen zien bij Uluru (Ayers Rock). Alle groepen verzamelen hier met champagne en cake enzo (ook Jenni was er! YES!). We hadden nog ni gegeten dus die champie steeg redelijk rap ons kopke... DIe nacht sliepen wein swags in Yulara, aan de voet van Uluru, na opnieuw een supergezellig kampvuur met didgeridoo, marshmellows met nutella (oooohhh LEKKER) en als toppunt haalde Phil zijn gitaar boven voor een heel gezellige gitaar-sessie. Ik heb sowieso al een zwak voor gitaarspelers en dan in deze kampeersetting... tja het was helemaal af.... Het was heel koud die nacht (1 graad of zo) maar een swag is echt heel warm hoor. Het enige dat echt koud is is je hoofd maar ik had gelukkig mijn skimuts mee van in Nieuw Zeeland!

De volgende ochtend KAAI vroeg moeten opstaan voor de zonsopgang bij Uluru. Heel mooi om al die verschillende kleuren te zien! Nadien de base-walk gedaan rond Uluru langs allerlei heilige aboriginal plaatsen. Sommige zijn heilig voor mannen en andere weer voor vrouwen. Bij die van vrouwen mogen eigenlijk geen mannen komen dus Phil bleef op een afstand met zen hoofd afgewend van de plaats. Bad Luck zegt ie om daar als man te komen. Een aantal hebben Uluru beklommen maar aangezien aboriginals daar echt tegen zijn om spirituele redenen koos het merendeel (ik incl) om dit te respecteren endus niet te klimmen. Er zijn al 35 mensen omgekomen op de klim dus het is echt niet zonder gevaar, de laatste zelfs vorig jaar nog.

Daarna was het koers naar Kings Canyon voor onze kampplaats, opnieuw in the middle of nowhere, midden in de natuur (dingo's!!), onder de sterren... Op de radio in de auto weerklonk plots heel toepasselijk mijn lievelingsgroep Live met Dolphins Cry en de openingszin was wel heel toepasselijk: oh desert speak to my heart...... perfect.....

Omdat het pokkewarm kan worden in Kings Canyon was het opnieuw kei vroeg opstaan (6u) voor de beklimming van de canyon. Het eerste deel gaat heel steil naar boven en wordt heart attack hill genoemd. Gezien de opleiding werden Kirsten (duitsland, 5de jaars student geneeskunde) en ik verzocht van achteraan te lopen en iedereen int oog te houden just-in-case.... ALsof ik nog iets kan doen als er iemand met een hartaanval zou zijn.... 1 meisje is moeten terugkeren vlak voor de beklimming: heat-stroke, net als dat meiske op onze boot in de Whitsunsays. Niet genoeg water gedronken, geen hoedje op... Maar de rest van de tocht was heeeeeel schoon, klauteren over rotsen met spectaculaire zichten op de kloof.

Die avond keerden we terug naar Alice Springs en Bojangles voor een groeps-etentje en afscheid van de meesten want van hieruit ging iedereen zowat eem andere kant op. Ik had de dag nadien in de namiddag mijn vlucht naar Sydney, samen met Sharon. Maar vooraleer naar de luchthaven te vertrekken ben ik Alice Springs nog gaan verkennen. Er is niet echt veel te zien maar wat er was heb ik wel gezien: de grote basis van de Flying Doctors die natuurlijk weer gesloten was (doeme), het reptielen centrum met de gevaarlijkste reptielen van australie en als persoonlijk hoogtepunt: het kangooroo hospital! Gedurende 2 uur heb ik daar gezeten met baby joeys (baby kangoeroes) in men armen, eten geven, leren over de werking van het rescue center... Line, als onze missie naar de bonobo's in Borneo  niet doorgaat is dit een heeeeeeeel goe alternatief hoor! De joeys worden gered uit de buidels van aangereden moeders langs Stuart Highway (stomme roadtrains) en de omgeving van Alice Springs en verzorgd en grootgebracht in dit centrum ofwel bij vrijwilligers thuis. Om de 4u moeten die pap eten (gelijk beebiekes!) en om hun kansen optimaal te houden moet je ze veel dragen. Je houdt een kopkussen-sloop open en die wippen erin en dan kan je moederke spelen! Ze houden ervan om je ademhaling en hartslag te voelen dus moet je ze echt overal mee naartoe nemen in een draagzak rond je lijf (naar het wek, naar de winkel.....). Ik wilde er al boenk ene mee naar huis nemen! Baby Abigail heeft een uur in men armen liggen slapen..... Zoooooooooooo schattig! Het afscheid was hard (bijna met tranen!) maar ik moest helaas naar de luchthaven...... Een echte aanrader hoor voor iedereen die in Alice komt ooit!

In Sydney hadden Sharon en ik een kamer voor ons alleen, zalig! Met zen tweetjes zijn we de stad goed gaan verkennen gedurende 3 zalig zonnige dagen. Ideaal om zo de avonturen van de voorbije weken te laten bezinken.... We zijn zelfs naar de opera geweest in het Syndey Opera House! Ja ja, the real thing! Een italiaanse opera, Il Trittico, de moeite hoor. Ja ik doe zo'n dingen nu eenmaal graag, muziek gaan kijken en luisteren.... En wat helemaal top was: we zaten op de eerste rij! Dus we konden zo de orkestbak in kijken en zien hoe dat daar allemaal in zen werk gaat en de opera up close en personal volgen! Een heeeel leuke avond! Verder hebben we alle typische dingen gedaan zoals het Sydney Aquarium (heel erg de moeite amaj! met Nemo en Dory en alle andere sterren van Finding Nemo en de great white sharks enzo, prachtig), Darling Harbour, Bondi Beach, de City Tower, Botanical Gardens, Hyde Park en ..... shopping! Ik heb mij zelfs zo laten gaan dat ik een extra tas heb moeten kopen om alles mee naar huis te kunnen nemen! Ik ga wel wat kleren wegkieperen die er echt niet meer uit zien na al men avonturen. Ik ga ook wat spullen achterlaten bij Bas die dat gaat meepakken op zijn volgende trip naar Nederland. Handig! Ik zat nu op mijn vlucht van Sydney naar Perth aan 27kg dus ik moet 7 kg zien kwijt te spelen! Volgend jaar zijn de wereldjongerendagen hier in Sydney dus ze zijn volop bezig met renovaties van oa de prachtige St Mary's Cathedral waar een groot bord hangt dat de dagen aftelt tot de paus hier gaat zijn. Nog 320 dagen te gaan! Dat gaat daar poepie-druk zijn amai....

OK dat was het denk ik! Over 3 dagen vlieg ik via Singapore en Londen terug baar jullie allemaal! Wat is het ongelofelijk snel voorbij gevlogen seg.... Maar ik kijk er wel enorm naar uit om jullie weer terug te zien hoor!

Karo, bij deze moet ik mij al verontschuldigen voor ullie afscheidsfeest helaas. Die dag trouwt mijn neef en heb ik daarna een feestje in Lier dus ik geraak er echt ni. Zijn jullie toevallig nog bij ullie ma en pa in Rijkevorsel voor ullie vertrek naar Shanghai? Dan kan ik mss daar nog even binnenspringen om nen afscheidsknuffel te geven! Ondertussen veel succes met de inpak en verhuis, ik weet wat voor ellendige stress dat is, geloof mij.....

Tim VDP, ik kom ZEKER naar uw doctoraat de 5de!! Veel goeie moed bij de laatste voorbereidingen!! Ik weet nog goed hoe die laatste loodjes kunnen doorwegen bij het afwerken van je presentatie. Maar het resultaat gaat zoooooooo de moeite waard zijn eh dat je alle negatieve dingen snel vergeten bent! Ik duim alvast voor je! Gij kunt da!

Tom en Sara, geen idee of jullie dit lezen maar iemand zal het (hopelijk) wel doorzeggen: nen dikke proficiat met jullie trouw! Het feest zal ongetwijfeld bangelijk goe geweest zijn aangezien het in de oude kapel van de gevangenis in MERKSPLAS was!!!! Veel plezier op de huwelijksreis!

Eva, count me in voor uw doctoraat de 10de eh!! Niet teveel stressen de laatste dagen, dat komt allemaal goe! Gij gaat da kei goe doen! Ik duim en kom zeker luisteren (en naar de receptie als da mag....hihi...!!)

Annemie en Kris, proficiat met de zwangerschap!!!!! Jeuj een broertje of zussie voor Floor!

Mariet, ik bel u volgende week om af te spreken hoor! TUUUUURlijk gaat ge mij nog zien voor ik vertrek naar NY!

Drejke, merci voor de update over Standard! Bangelijk dat ze het zo goe doen! Als de Seppe zijn belofte houdt dan ga ik (hopelijk) in die paar weken dat ik nog in belgie ben in september nog mee naar Sclessin met de bus! Allez-les rouges Ole ole!!! Tous ensemble tous ensemble hey hey!!

Virgin en Lindsay en co, woensdagavond tamboerke-avond???!!!

Liefste zussie, nog effe volhouden die zwangerschap!! Benen dicht en rusten! Nog een paar dagen en ik ben thuis om Kato te entertainen!! En merci voor de afspraak te maken bij de kapper! tis nodig.....

Tante Mieke, zet je gsm eens op joh, ik heb een sms gestuurd een paar dagen terug en die komt maar niet aan! Groetjes van Bas en Katie! Aan de hele familie!!

Moemoe, ik kom ei met beschuit eten volgende week eh! Ik verheug mij er al heel lang op!

Mams en paps, klaar voor een nieuwe berg was en rommel in huis want ik kom eraan eh!! luv you x

Tante Chris, neemt maar ne zakdoek mee naar Zaventem eh want ik heb een voorgevoel dat er tranen gaan vloeien! Goeie tranen natuurlijk eh!

OK ik ben uitverteld.... Het is een super super super fantastische droom-reis geweest, echt waar! Bedankt allemaal om mij te mailen met verhalen van thuis en om mij te volgen in men avonturen!! Ik hoop jullie allemaal nog te zien voor ik naar NY vertrek en zoniet moeten jullie maar bij mij op bezoek komen eh! ALLEMAAL WELKOM!

dikke knuffel en tot heel gauw,

doke xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Heeeej allemaal!!

Ben er even tussenuit geweest op de blog want het was een heel avontuur om vanuit Darwin naar Alice Springs te reizen. Na alice Springs ben ik naar Sydney gevlogen samen met Sharon (Ierse die ik heb leren kennen op de trip naar Ayers Rock) voor 4 dagen genieten en bekomen. Ondertussen zit ik in Perth (helemaal aan de andere kant van het land dus!!!) bij onze Bas en Katie. Ons weerzien was enorm blij natuurlijk na zo lang elkaar niet gezien te hebben maar het ging even bijna fout! Bas ging mij komen ophalen van het vliegveld en op 5 minuten van de luchthaven viel hun Hyundai in panne... Daar stond Bas dan gestrand langs de weg! Ik heb dan maar de taxi genomen naar hun thuis terwijl Bas moest wachten op de takelwagen.... Tot overmaat van ramp (nou ramp... zo erg was het natuurlijk allemaal niet) begon het te gieten en waaien en ook Katie bleef niet gespaard. De ketting ging van der fiets af en het was een heel gevecht om die er in het slecht weer terug op te krijgen en met wind op kop naar huis te fietsen. Maar eind goed al goed. De blije reunie vond dan plaats bij hun voor de deur en het werd een hele gezellige avond vol verhalen en foto's. Hun appartement is trouwens SUPER mooi ingericht, met al mijn lievelingskleuren (!!!) en ik heb een kamer+ badkamer voor mezelf!! Als dat geen luxe is! Ja tante Lisette jullie kennen het natuurlijk al maar voor de rest van de familie heb ik veel foto's genomen dus kunnen jullie het binnenkort ook allemaal zien! Vandaag en morgen moeten zij nog gewoon werken dus ik ben momenteel op verkenning door de stad. Seffens naar Kings Park en morgen naar het mooie Freemantle. Morgenavond na het werk van Bas gaat ie mij een korte rondleiding geven op zen werk, heel tof van hem! en nadien gaan we met zen allen op cafe het weekend inzetten. Misschien wel in de belgian beer bar!! Laat maar komen die duvel!! ooohhh dat gaat smaken........

Maar eerst nog even wat over men trips in de red center. In 3 dagen hebben 1500km afgelegd om vanuit Darwin in de Red Center van Australie te geraken. Het was ver maar het was een hele leuke trip. Met een klein busje van Adventure Tours onder de grappige begeleiding van Spud met een hele leuke groep zat ik goed gebakken voor een super 3-daagse.

Onze groep bestond vooral uit meisjes (11) en slechts 2 jongens en allemaal rond mijne leeftijd dus dat was echt kei leuk. Heb er een hele goeie vriendin aan overgehouden, Jenni uit Finland, waar ik nog steeds contact mee heb. Ze komt ook zeker naar New York en ik heb nu de perfecte gelegenheid om in Finland te geraken! Dus Walter en Rita, kom maar op met de tips voor trips! Kei leuk van ullie mailke trouwens en Walter voor de duidelijkheid, de kwakkies hangen hier aan de linkerkant van de auto... :-))))

Eerste stop van de trip was Charlies Roadhouse op weg naar Katherine Gorge. In deze pub staat de enige echte Charlie, de waterbuffel uit Crocodile Dundee die Mick al hypnotiserend met zen vingers bedwingd en op de grond doet liggen. Weten jullie dat nog? In 2002 heeft ie de geest gegeven en de eigenaar heeft hem voor 30000 AUD laten opzetten en staat ie hier op de toog. Speciaal.... In Katherine Gorge hebben we een boottocht gedaan doorheen de spirituele kloof die in het regenseizoen een spectaculaire kolkende rivier is. Nu was ie heel kalm dus ideaal voor een zalig tochtje langs culturele highlights in de kloof. In 1998 heeft de rivier trouwens haar recordhoogte bereikt door 21 meter te stijgen!!! Heel Katherine stond onder water (3 m hoog) en dreigde van de kaart geveegd te worden. Hier leven vooral freshwater crocodiles (ongevaarlijk dus) maar de laatste jaren worden er geregeld salties gevonden. Die worden dan gevangen en in Kakadu terug uitgezet. Oppassen dus! Na een zwemmeke, korte wandeling en de boottocht konden we in het dorpke bier en wijn (en marshmellows!!!) inslaan voor de komende 2 avonden. Die avond was weer een gezellige kampeeravond met lekker eten, kampvuur, didgeridoo... zalig....

De rest van de tocht ging over de Stuart Highway, de enige weg door het centrum die vroeger de telegraaf verbinding was tussen Darwin en Adelaide. De volgende dag stopten we in Mataranka bij de Thermal Pools, een zalige warmwaterbron in de middle of nowhere, het leek wel een oase! Dus weer tijd voor een zwemmeke! Joepie!

Volgende stop: Daly Waters Pub, de oudste pub van Australie. In het midden van de dorre woestijn staat dus dat cafeeke en het is daar de gewoonte dat iedereen die daar passeert iets van zichzelf achterlaat en op de muur of aant plafond hangt: briefkes geld met iets opgeschreven (vele oude belgische briefkes gezien!), vlaggen, naamkaartjes, petjes, slippers.... het kan ni gek genoeg! Ook bh's in overvloed natuurlijk maar ik ben er al ene kwijtgespeeld op men reis dus ik kan er nie echt nog ene missen....

Grappig detailke: tijdens de rit viel iedereen geregeld in slaap en om iedereen te wekken speelde Spud bij elke stopplaats een bekende tune van een TV serie, allemaal flauwe dinges maar wel leuk om mee wakker te worden! Muppetshow, A-team, Baywatch.... En aangezien zijn liefke uit Nederland komt (daar heb je ze weer die hollanders) passeerde ook geregeld Anouk op de radio (bangelijk!) en ook Andre Hazes ontbrak ni. Gieren.....

 De snelweg was echt wel indrukwekkend hoor. Urenlang rijden zonder tegenliggers te passeren met links en rechts ni anders dan bushland. Dit is ook het gebied van de enorme cattlestations (de grootste is zo groot als Belgie!!) en de roadtrains (vrachtwagens met tot 6 opleggers vanachter eraan). Centraal Australie wordt trouwens heel vaak verkeerdelijk 'woestijn' genoemd maar het is het totaal ni. Het is een tableland met onder de grond een groot water-systeem zo groot als Duitsland. De kleuren van het landschap zijn trouwens prachtig hoor: mooi warm terracotta rood van het zand, afgewisseld met groen van de struiken en bomen en prachtig blauw van de lucht. En dan die zonsop- en ondergangen! Prachtig hoor....

Onze volgende kampplaats was Tennant Creek in het midden van de broes (dingo-land!) met deze nacht een leuk extraatje: allemaal buiten slapen rond het kampvuur in swags (= soort slaapzak met een matje in waarin je je eigen slaapzak nog kan steken). Zo konden we optimaal genieten van de schone sterrenhemel vol vallende sterren, de melkweg... oh onbeschrijflijk mooi.... en natuurlijk wakker worden met de zonsopgang. 

Volgende stop: Devils Marbles, de bekende rode postkaart-rotsen. Ja hoor en foto waarbij de tussen de 2 bekende bollen hangt is genomen... Daarna passeerden we Wycliff Well, het dorpke met de meeste UFO-sightings in Australie dus heel toepasselijk speelde Spud hier de tune van X-files.... oeoeoeoeoe creepy!

Na het passeren van Ti Tree reden we op het langste stuk rechte weg (50 km geen bochten, niks) van de Northern Territory en alle toermaatschappijen hebben er een sport van gemaakt om op dit stuk zo lang mogelijk op de rechterkant van de weg te rijden! Je ziet tegenliggers al van heeeel ver komen. Spijtig voor ons was het die dag best druk en ons maximum was maar 5 minuten (record = 15 minuten en 11 sec!). Ach ja. Vandaaruit was het recht naar Alice Springs. Bij aankomst zijn we met zen allen gaan eten in Bojanglesm een echte western pub met redelijk goe eten. Iedereen was pompaf en de volgende morgen worden we opgehaald om 6u dus we hebben het ni laat gemaakt...

OK dit bericht even opslaan want vorige keer had ik veel getypt en ineens was alles weg.... NOT FUNNY!  tot sebiet! x 

amai ik ben goed op dreef! Verslag nummer 3!Ik ga mijn achterstand dan misschien toch nog kunnen inhalen...

Oh doeme, helemaal vergeten: lieve WENKE en DREJKE nog een hele GELUKKIGE VERJAARDAG!!! In de glo-ri-a in de glo-ri-aaaaaaa!! Hieperdepieperdepiep HOERA!! Ben maar 3 dagen te laat bij jullie dus hopelijk met het tijdsverschil komt het nog op tijd! hihi... sorry eh meisjes! Ik heb eraan gedacht en ben het dan toch vergeten...

Ineens dan ook: Liesje (menten) alvast voor jou ook een hele GELUKKIGE VERJAARDAG!!! In de glo-ri-a in de glo-ri-aaaaaaa!! Hieperdepieperdepiep HOERA!! Bij jou ben ik 5 dagen te vroeg maar ik vertrek weer op trip morgen en ik weet ni of ik op tijd ga kunnen mailen dus bij deze alvast!! Ben ik lekker eerst!

Nu ik toch bezig ben:

Beste Jef, meneer de brandweercommandant uit Merksplas, ik zal eens iets uitleggen eh. Volgens onze paps hebt ge een probleem met de blauwe achtergrond van deze blog! Ik zou hem meteen geel-zwart kunnen zetten in de kleuren van Merksplas maar als Standard-supporter kan ik dat echt ni maken (sorry Kris, ik heb echt niks tegen Lierse maar we moeten niet te zot doen eh!!). Wat je dan zou kunnen doen Jef, en luistert nu goed: Je selecteert heel de tekst die je wil lezen (sneltoetsen CTRL+A of je sleept met je muis van de eerste tot de laatste letter en dan CTRL+C om het te kopieren ), je gaat naar een word-file, een leeg blad!, en je doet CTRL+V om het daarin te plakken! FLOEP KLAAR! Dan is den achtergrond schoon wit, ge kunt zelfs het lettertype nog vergroten als ge wilt! Seg dat ge dat niet wist Jef, als man van de wereld met uw reisburo! Shame on you! voila nu weet iedereen het ineens! Staan we dan nu quite na mijn 'episode' op de kerstboomverbranding? hehehehe.....

O en Walter van Rita: de kwak zou hier KEI GELUKKIG zijn!! 2/3 van de auto's hier heeft ne kwak! Overal waar we komen, KWAK KWAK KWAK!! Onze huurauto had er spijtig genoeg gene dus we konden niet te diep in het water rijden (geen stress ma, hebben we ni gedaan hoor...ben de Walter maar aan het plagen...).

En van auto's gesproken, ik heb hier al verschillende keren mijn eigen autooke gezien!! Ja hoor ik wist dat Opel wereld-klasse had...

OK, genoeg gedold, terug naar de Whitsundays:

Met 24 passagiers aan boord en 4 crew (Shannon de kapitein, Maxi de dekhulp en entertainer, Slinki de kokkin en zotte doos en Maire de vrijwillige afwashulp) startte onze zeiltocht naar Ian Point op Hook Island voor onze eerste snorkelbeurt in het Great Barrier Reef. Veel kleurtjes van koraal maar niet echt veel visjes. Geen erg, er komen nog 2 andere plaatsen, veel beter volgens de crew. Tijdens het varen trouwens moesten we regelmatig zelf post vatten aan 1 van de zeilen of touwen om te leren hoe het moest en vooral: vechten tegen de wind om dat ding omhoog te krijgen. Maar heel flink van ons: met vereende krachten is het ons telkens goed gelukt om de zeilen te hijsen!

De eerste nacht legden we anker voor de kust van Hook Island. Gaan slapen was een belevenis op zich als je de slaapplaatsen zag hoor. De foto's zullen alles duidelijk maken maar Emily en ik sliepen in een"schuif", een bijna claustrofobische spleet in de boeg van de boot waar je enkel in kon liggen, niet zitten op je bed, rechtkomen was gewoon een heuse buikspieroefening amai.. Maar gezien mijn nachtelijke wc-bezoek hebben Emily en ik een routine bedacht zodat ik uit de schuif kon geraken zonder dat ik haar eruit moest rollen of duwen. Het vroeg wat oefening maar we zijn een goed duo, niet alleen aan de FACS!, dus dat ging vlekkeloos! Ik tik haar aan op de schouder, zij trekt haar benen in, ik wriemel mij dan achter haar benen door om dan limbodansend uit onze schuif te komen. Zie je het voor je????

2de snorkelbeurt: Maureen's Cove aan de andere kant van Hook Island. Die morgen was het nog wat overtrokken en best fris (zeker het water) dus bibi bleef op de boot en skipte de snorkelbeurt. Daarna klaarde alles weer op, iedereen in bikini vanvoor op het dek en genieten maar! Noot aan het labo: Wim, ik heb dus uwe Atherosclerosis-paper daar op het dek, in de zon, met zicht op het paradijs gereviewd! Emily is getuige en ik heb het NATUURLIJK op foto! Ik ben heel streng geweest uiteraard en de commentaren zijn al binnengestuurd....

Tijdens de lunch is Emily haar bbq-worstje dan verloren aan een hele stoere meeuw die in duikvlucht op haar bord landde en de hele worst meenam!! Heej dat is verschieten zenne! Zoiets groot fladderend wit spartelend op uw bord en dan weer opstijgend met veel moeite want ja die worst was echt wel groot hoor! Maar blijkbaar trekt Emily dat aan, dieren die haar eten komen pikken.... hihi...

Na de lunch, snorkelbeurt 3, de mooiste die ik al ooit heb gedaan: Border Island. Ze kunnen hier maar zelden voor anker gaan omwille van de wind maar die stond die dag in de goeie richting of zoiets dus hadden wij (weeral) de chance om hier te kunnen snorkelen. Echt heeeeeeeeeeeeeeeel mooi, amai. Veeeel viskes, is alle kleuren, groottes (niet te groot natuurlijk), vormen, 'grazend' aan het koraal (dat hoor je dus eh onder water, zo gelijk koeien die gras afgrazen, kei grappig!).... Prachtig gewoon.

Helemaal in de wolken over onze snorkelbeurt werden we afgezet op het grootste eiland van de Whitsunday genaamd, ra ra ra Whitsunday Island. We legden aan in Tongue Bay waar veel waterschildpadden zitten omdat het daar vol groeit met zeegras (grote schildpadden amai, Edje en Fredje zouden jaloers zijn!). Aan wal wandelden we in een gebied vol slangen en leguanen (ikke ni gezien maar enkele anderen wel) naar 1 van de 10 meest gefotografeerde plaatsen ter wereld: Whiteheaven Beach. A-dem-be-ne-mend... ALs je de foto's gaat zien ga je het zeker herkennen. Prachtig kraakwit strand, turkoois water (vol stingray!!! je weet wel, die pijlstaartrog die het leven heeft genomen van aussie krokodil-icoon Steve Irwin) PARADIJS, het enige juiste woord... Daar mochten we een tijdje rondhangen, zwemmen, pootjebaden, zonnen... Zalig! Weer een toppunt: een baby-reef-shark zwom daar ook, totaal ongevaarlijk by the way, gewoon tussen onze benen door! Het water was weer mooi doorschijnend en ondiep dus ik heb hem mooi op foto! Indrukwekkend hoor!

En dan kwam het eh: een spierwit schots meiske had ni genoeg zonnecreme op gedaan en ni genoeg water gedronken, resultaat: ik weet ni wat juist, de kapitein zei een combinatie van uitdroging en allergie, en die begon te beven, ijlen, hyperventileren, wenen, totaal gedesorienteerd te raken. Dus die moest terug naar de kust gebracht worden. Grote omweg moeten maken en het duurde ook best wel een tijd, tja we zijn dan ook met een ZEILschip op weg. Kind van boord gehaald, naar het ziekenhuis, maar tegen dat we in de haven waren was het al pikdonker en die haven waar we naartoe gingen was niet echt bedoeld voor zeilboten dus onze kapitein moest in de donkere op onbekend terrein aanleggen. Spannend! Voor hem en ook wel voor ons, hoewel wij ons eigenlijk totaal niet ongerust maakten en rustig een pintje dronken...

Wegens de gewijzigde route en het late uur hebben we dan vlakbij voor de kust van Long Island ons anker gedropt voor de nacht. De volgende morgen (kei goe geslapen in onze schuif trouwens!) gingen we eigenlijk opnieuw snorkelen maar tot grote vreugde van de crew en later ook van ons, stak er een felle wind op en werden we getrakteerd op een heuse zeilervaring! SUPER-SUPER-LEUK! De boot kei scheef in het water, op randje van kapsijzen zo (natuurlijk onder controle eh, maar echt wel heel scheef!) en vliegen over het water!! ZOoooooooooo tof! Bochtje pakken, zeilen keren, iedereen kreffelen naar de andere kant van de boot en hups... weer tegen volle snelheid en overgeheld (water op het dek splashend) op en top zeilen. Ba-nge-lijk! Mijn eerste keer zeilen, maar dit smaakt naar meer! Zegt Dorien die voordien altijd zee-ziek werd! Weeral een grens verlegd....

Wacht maar, ik heb ondertussen nog grenzen verlegd hoor! Iedereen weet toch dat ik echt mega BANG ben in de donkere eh? Ik ben serieus getest geweest op ons avontuur in de regenwouden van het noorden (rond Cairns) en nu... ben ik... veel minder bang in de donkere! Zie volgende verslag!!

Seg, wij vragen ons hier af: heeft Belgie al een regering ondertussen???

En is Turnhout Kermis goed van start gegaan?

Wiebke, hoe is het in Geel op uw nieuwe werkplaats ondertussen? Valt het mee met de vroege? Proficiat nog trouwens met uw diploma eh, Juffrouw Van Gorp! Hoe was de reis naar Italie?

Ik heb ook gehoord van mijn zussie dat ons Kato ondertussen mijn naam kent (ik ben Doody of zoiets in den aard) en bij de grote foto van New York in de living thuis antwoord ze netjes dat "tantie" daar woont!! Is dat niet schattig!!! Flinke meid!

Zie eh, ik denk veel aan thuis en jullie allemaal tijdens deze reis, en ik zie er ook naar uit om weer thuis te zijn maar ik heb geen heimwee. Ik heb hier zoveel te beleven continu dat het smaakt naar zoveel meer, en ik zeg niet dat ik aftel maar ik zie er toch naar uit! Naar thuis! En Joker heeft mij ne serieus goeie kado gedaan zodat ik niet de hele dag in Heathrow moet wachten bij het terugvliegen waardoor ik nu een goeie aansluiting heb naar Brussel.

Allemaal goei nieuws dus!

Ok ik heb genoeg geschreven voor vandaag. Morgen vertrek ik naar Kakadu National Park voor 3 dagen maar daarna ben ik er weer met meer nieuws! Dan vertel ik over onze trips rond Cairns in de Daintree, Atherton Tableland en Lakefield National Parks.

doei iedereen en veel groetjes vanuit het zwoele warme en vochtige Darwin

XXX

Na Fraser Island was het alvast dromen naar de volgende bestemming: de Whitsundays. Een groep paradijselijke eilanden voor de kust van Australie ten noorden van Hervey Bay. Om daad bij droom te stellen hebben Emily en ik vanuit Hervey Bay ons van een plaatske verzekerd op 1 van de vele zeilschepen in de Whitsundays. Er was al veel volgeboekt, onze eerste, tweede en derde keus boot zaten allemaal al vol maar het lieve madammeke van de travel agent heeft ons dan op Boomerang gekregen, YES, WE ARE GOING SAILING!

Maar vooraleer Hervey Bay te verlaten stond er nog 1 activiteit op het programma: humpback whale watching. Met de Quick Cat II, de originele walvis-spotter zijn we een halve dag gaan genieten van de zon en... de walvissen! We hadden (weeral) oere-chance want we hebben er veel gezien, we hebben niet ver voor moeten varen en het weer was super! Ook het water was prachtig doorschijnend en de oceaan zalig kalm waardoor je de grote reuzen zo doorheen het water kon zien. Man man man wat een spektakel! Nu kon je echt goed zien hoe groot die beesten wel zijn! We hadden vrij snel een groepke van 3 "puber"-walvissen rond de boot die regelmatig kwamen piepen boven water (spy-hopping), onder de boot doorzwommen, pannekoek-rollend naast de boot wat speelden, vinnen boven staken alsof ze zwaaiden naar ons. Echt SUPERBANGELIJK! Veel indrukwekkender dan de whale watching in Nieuw Zeeland eigenlijk. Het zijn natuurlijk totaal andere walvissen maar dit was echt fantastisch!

Van op de boot zagen we nog een grote bosbrand op Fraser Island die blijkbaar wel opzettelijk aangestoken was (maakt de grond vruchtbaar, onkruid weg,...) maar toch was ik wel heel content dat we onze trip daar al achter de rug hadden!

Na de whale watch zijn we met de nachtbus naar Airlie Beach, een echte kust-toerisme stad, gereden vanwaar we toegand hebben tot de Whitsundays. Daar logeerden we in de Koala Resort, BAD CHOICE!! Ik had ook in de Koala resort in Hervey Bay gelogeerd en die was dik in orde maar de deze, jakkieba, stinken, vuil, kei onvriendelijke staf, vuile keuken en dan nog pokkeduur ook! Gelukkig maar voor 1 nachtje want de volgende dag vertrokken voor 3 dagen SAILING AWAY! Ann en Maarten verkozen om te kamperen op South Molle, 1 van de Whitsunday eilanden, maar Emily en ik kozen voor wat later bleek een superleuk zeilavontuur! Boomerang, onze boot (of schip, wat was het nu toch weer Paul, Cor en Joris???? ik ben het weeral vergeten wat het verschil was...), dus onze boot was on 1997 nog wereldkampioen geworden dus we konden heel gerust zijn dat we een goeie boot hadden!

wordt vervolgd...

OK nieuwe poging... Vorige keer had ik kei veel getypt en per ongeluk alles weer gewist.... stoem stoem stoem! Ondertussen zit ik in Darwin, gisteren aangekomen met de vlieger vanuit Cairns.

Dus ik zat op Fraser Island. Waar was ik.... A ja, Steve onze gids... Die kon heel interessant vertellen over aboriginal cultuur en natuur enzo, echt heel boeiend! Slimme mensen hoor, die aboriginals. Steve was trouwens ook een hele goeie chauffeur wat echt wel nodig was om met een 4x4 truck geladen vol cultuur-hongerige toeristen een weg te baben doorheen het woelige zand van Fraser Island. Chapeau! Een groot deel van de tocht reden we trouwens over het strand om grote stukken te kunnen afleggen en dat reed ook net iets gemakkelijker. Hoewel ik het wel leuk vond om al hobbelend en uit-je-stoel-wippend over de zandweggetjes in de bossen te rijden! Ben blij dat ik dat niet zelf moest doen want dan had ik daar nog ergens gezeten denk ik.... Op het strand hebben Emily en ik ook een tochtje gemaakt met een klein vliegtuigje (8pers) om over het eiland te vliegen en alles vanuit de lucht te bekijken en fotograferen. We hadden weer een mooie zonnige dag dus o o o wat een mooie foto's weer! Vanuit de lucht zagen we ook een walvis in het heldere water zwemmen. Kei knap! Een voorsmaakje voor enkele dagen later want we zijn nog gaan whale watchen ook voor de humpback whales (bultrugwalvis), je kent ze wel, die zo heel spectaculair uit het water omhoog springen en neer ploffen. Maar dat verhaal is voor later. Eerst Fraser! Met dat vliegtuigje trouwens vanop het strand opgestegen en terug op het strand geland, een unieke belevenis op zich!

Op het strand lag ook het wrak van de Maheno, een groot passagier- en cargoschip dat hier in 1935 gestrand is en om politieke redenen nooit is weggehaald. Het is zwaar aan het roesten, afbrokkelen en verder in het zand aan het wegzakken dus over 'tig'-jaar is het weg! Van daaruit zetten we koers naar Indian Head, een uitkijkpunt hoog op de rotsen. Terwijl wij naar boven klauterden vocht Steve met de truck om die doorheen het losse zand naar de andere kant te krijgen zodat we vandaar verder konden. ALs het niet lukt moeten we een heel stuk te voet afleggen maar natuurlijk is ie er (na 7 pogingen of zo) wel in geslaagd! Bravo Steve! Good on ya mate! Vanop het uitkijkpunt konden we ver over de oceaan turen op zoek naar haaien en walvissen maar die hebben we niet gezien op de korte tijd dat we daar hadden. Wel een rog gezien, maar na het zwemmen met de mantarog op Fiji was dit maar een lilliputterke... Ook de dingo's, waar Fraser vooral voor bekend staat, hebben zich goed verstopt in de dagen dat wij op Fraser zaten want ik heb er geen enkele gezien. Hopelijk zie ik er nog later op men travels....

Als volgende stonden de Champagne pools op het programma, een reeks kleine poeltjes vlak aan de oceaan op rotsen waar door de golfslag water in wordt gegooid. Telkens dat het water in die poeltjes strooomt na een golf 'brubbelt' het een beetje door de schelpen enzo, vandaar de naam van de plek. Sommige van de groep zijn erin gaan zwemmen maar wij vonden het wat te koud... schijters dat we toch zijn eh!

Op het strand waren ook verschillende kampplaatsen voor wie hier op zichzelf komt rondkijken maar wij sliepen met onze toer in een permanente camp-site in Happy Valley. Echt heel schoon hoor: midden in het bos staan daar een hoop 2-persoonstenten opgesteld met heel mooie IKEA-meubelkes in met in het midden een grote tent waar we samen gezellig aten en didgeridoo-les kregen. Gezellig avondje! Er was voor de liefhebbers ook kangoeroe-vlees maar dat heb ik uit principe niet gegeten! Sommige dingen doe je gewoon niet en paard of kangoeroe eten is er voor mij teveel aan! Alle vuilnisbakken en tenten moesten goed gesloten blijven omwille van de rondhangende dingo's maar zoals gezegd: ik heb er geen gezien. Zeker nu kon het gevaarlijk zijn omdat de moeder-dingo nu pups heeft en best wel aggressief kan zijn. Boodschap voor wie een dingo tegenkomt: jezelf heel groot maken (geen probleem voor mij!! haha) en veel lawaai maken (ook geen probleem voor mij!). Even was het wel spannend want om 's nachts naar de wc te gaan moest je uit je eigen tent komen en de campsite door lopen om naar het wc/douche-gebouw te gaan. En ik weet niet wat het is maar om 1 of andere reden moet ik al heel de reis ELKE NACHT een keer opstaan om naar de wc te gaan.

Na het ontbijt de volgende morgen reden we langs verschillende meren op Fraser: Lake Wabby (brrrrr kei koud!!) en Lake Garawongera. Bij die laatste hebben we weer veel geleerd van de natuur rondom het meer zoals, very interesting, dat we het natte witte zand in en rond het meer konden gebruiken om onze zilveren juwelen op te blinken (werkt echt!!) en ook voor een goeie lichaamspeeling (zalig!). Dat komt omdat de zandkorrels afgerond zijn en dus geen scherpe randen hebben. Ook het water van het meer heeft een bijkomend doel buiten dienen als zalig zwemwater: door de hoge tannon-concentratie werkt het ook goed verzachtend voor je haar, als een ware conditioner! Dus alle vrouwen meteen het water is en haar wassen!! Zalig zacht haar nadien... Echt eh! Het water was dan wel koud (niet zo koud als Lake Wabby) maar voor al die goeie dingen heb ik men grenzen verlegd en mezelf getrakteerd op een gratis scrubbing en haarverzorging!

A ja sommige mensen vragen hoe het met mijn haar is. Awel ik ben het nog steeds aan het laten groeien en ik kan zowaar al een staartje maken! Er zit nog wel een hoop los omdat het allemaal verschillende laagjes waren maar dat komt wel goe. Hopelijk groeit het nu wat rapper met de australische zon erop! Ook de kleur is nog dik OK dus MERCI SUZY!! (zus zegt gij dat daar tegen? en zegt ook dat ik zeker de eerste week van september weer langskom!)

Na de zwempartij was het alweer terug naar het strand voor de terugtocht naar Hervey Bay. Aangekomen bij de ferry hoorden we dat een andere truck zich had vastgereden dus is onze Steve die moeten gaan redden: passagiers overgeladen in een andere truck en de vastgereden truck voorlopig laten steken! Met vertraging zijn we dan toch overgevaren met (opnieuw) een supermooie zonsondergang en zicht op dolfijntjes in het water... what a trip... AWESOME!

Verslagje van Kangooroo Island (2-daagse vanuit Adelaide, 24-25 juli):

Met een ferry bereikten we na ongeveer 45 minuutjes vanuit Cape Jervis (tussen de wijnplantages waar de meeste befaamde australische wijnen vandaan komen!) de kusten van Kangooroo Island (aankomst in dorpke  Penneshaw). Er is daar maar 1 stadje met 1 supermarkt dus als we een wijntje/biertje wilden voor bij het kampvuur dan moesten we het daar kopen want voor de rest was het om de zoveel kilometer eens een farm maar dus geen winkels meer of niks! We waren met een klein groepeke (6 man, kei leuke mensen by the way, en ja hoor, weer 2 nederlanders....) dus we legden samen om 'iets lekkers' te kopen voor 's avonds.

Pennington Bay stond eerst op het programma, een prachtig surf-strand waar het bezaaid is met great white sharks, je weet wel, die lieverdjes van de Jaws films.... Dus zwemmen was daar verboden!

Onze verblijfplaats was een oude schapenscheerderij op het domein vanachter in den hof bij heel vriendelijke boeren. Ik ben opgegroeid tussen de boeren dus ons doke was daar direct op haar gemak! Zeker toen we zagen dat in de bomen "in den hof" enkele koala's woonden en ook een mama koala met een heel jong jonkie dus wij vertederd natuurlijk... Ze zaten heel laag in de bomen dus prachtig om te poseren voor een foto!

Ineens komt de eigenares naar ons toe, zwierend met haar armen. Ik dacht shit, we hebben iets verkeerd gedaan of zo! Maar nee hoor, ze had iets bij voor ons. In haar armen droeg ze een fleece-deken met daarin lekker warm opgerold een... baby-kangoeroe!! Een joey noemen ze dat hier. Echt waar! Kei schattig! Mama kangoeroe was omgekomen nadat ze was aangereden door een auto en toen de chauffeurs in de buidel keken zagen ze de kleine joey zitten. Ze hebben die bij deze boeren afgezet en die brengen die nu groot met de fles (om de 4u pap geven!). Ze dragen die dan de hele dag rond in een rugzak op de rug, of zo een draagzak voor baby's of zo.. Kei lief! Wij hebben die ook allemaal ne keer mogen vasthouden wat echt een ongelofelijke ervaring was. Heel lief oogcontact gemaakt met de baby-kangoeroe... ik werd er helemaal stik van! En dat gebeurt niet snel hoor!

Later die dag zijn we nog gaan sand-boarden in Little Sahara, een grote duinnenvlakte op het eiland. Met een snowboard de helling af... ik kan u verzekeren, het doet minder pijn dan vallen op de skipiste maar dat zand dat kruipt echt OVERAL eh! Maar het was wel heel leuk.

Een 4-wheel drive later (Steven, gij had dat bangelijk gevonden!) kwamen we aan bij een kreek waar we de netten controleerden op rivierkreeften. Er zaten een paar mooie exemplaren in dus de lunch voor de volgende dag was verzekerd! mmmm... verser kan toch ni eh!

Na het vallen van de zon, trokken we met speciale zaklampen naar Vivonne Bay waar elke avond de kleinste pinguins ter wereld aan wal komt om te slapen in de rotsen en bosjes op de kust. Na Philip Island is dit enige plaats waar je ze kan zien. Echt kei klein dus eh! Zo wat de grootte van een kauw, zo een tamme kraai ken je dat? En die wippen dan uit de zee op de rotsen, wiebelen zich een weg naar boven, en wriemelen dan de bosjes in. Zo grappig dat dat was! Die speciale lampen schenen met rood licht (zoals in het kot van Pol en Tim op het labo) omdat de pinguinekes niet tegen licht kunnen. DIe zouden blind worden als je daar met een gewone lamp op schijnt en foto's van neemt met flash dus dat mocht ni. Maar ik wilde niet verantwoordelijk zijn voor het verblinden van die schattige dingskes hoor. Dan vinden die geen eten meer, geraken die de weg kwijt, verliezen ze ze de groep.... Erg eh! DUs nee, geen foto's, gewoon stillekes in de donkere kijken. Ikke in de donkere!! Jaja, ik leer bij en wie weet als het zo doorgaat overwin ik mijn angst wel! 

Die avond na het eten werd een kampvuur aangestoken en hebben we lekkere marshmellows geroosterd in het vuur waar we nog een goeie klod NUTELLA opdeden dus ik was heeeeel gelukkig! Zoeter kon gewoon ni! Zalig die avond, weer een supermooie sterrenhemel.... Ook de planeet Venus en de melkweg weer heel goed kunnen zien, mooi hoor!

De volgende dag stond Flinders Chase op het programma, een nationaal park waar een grote zeeleeuwen kolonie zit. Daar mochten we gewoon tussen wandelen onder begeleiding van een stoere ranger die de beesten in het oog hield. Want die mannekes (bulls) kunnen wel 350 kg groot worden en als die aanvallen... ja dat kan erg worden. Zeker nu want het was baby-seizoen dus dan zijn ze best wel territoriaal.... Maar niks gebeurd hoor!

Oh ik moet weg. Remarkable Rocks nog gedaan, leuke fotosessie gedaan!! En met een spectaculaire vissersboot-rit terug naar Adelaide gevaren. Zalige uitstap!! Een aanrader voor iedereen die nog naar Australie zoekt te reizen!!! Echt de moeite waard!

Nadien ben ik van Adelaide naar Brisbane gevlogen waar niet echt veel over te vetellen is buiten dat het een hele saaie en vieze stad is, alleja mijn mening toch...

OK, vanavond rijden Emily en co en ik met de Greyhound nachtbus naar Cairns waar we morgenvroeg aankomen. Van daaruit hebben we een 4x4 gehuurd (een Nissan Santa Fe, sorry steven, geen Jeeps in het gamma van Avis....) en gaan we de Atherton Tablelands, Cape Tribulation, Port Douglas enzo verkennen. Tot later voor meer verslag van dit en van natuurlijk Fraser Island en Whitsundays wat ondertussen weeral achter de rug is.

doei doei xxx

Halloooookes iedereen!

Momenteel zit ik in Airlie Beach, een tof strand-dorpke tussen Hervey Bay en Cairns dat als uitvalsbasis dient voor de Whitsundays. Ik heb weer een fantastische 3-daagse achter de rug, amai.... Ben met Emily 3 dagen gaan zeilen in de Whitsundays, lees: paradijs..... Oooh zo schoon en zonnig en avontuurlijk en mooie natuur en veel "wildlife" gezien en..... Verslag volgt later! Ik moet eerst nog andere dingen vertellen. Anders klopt men dagboek niet meer...

Maar eerst een paar mededelingen voor ik het vergeet:

- liefste zussie, vanaf morgen rijden wij rond in een 4x4 jeep (als dat maar goed komt! haha! vast wel! ik kan da....hopelijk....) dus ik ga niet op internet kunnen. En voor het geval ik vergeet te sms'en, normaal niet maar je weet maar nooit, alvast een HELE GELUKKIGE VERJAARDAG lieverd!!! Drink een traditionele mojito in mijn plaats, niet teveel, anders weet je weer niks van je eigen verjaardagsfeest... hehe... Ah nee, met je zwangere buik mag je niet eens drinken dus das al goe! Steven, drinkt gij dan maar voor ons 2! En Eef, het kadootje volgt natuurlijk, rechtstreeks vanuit Sydney....

- moemoe. heb je mijn mail gezien? Ik kom ei-met-beschuit eten eh, de dinsdag of woensdag als ik terug ben! BELOOFD!

- Min, dat komt allemaal goed met Elise. Ik heb er uitvoerig over gedebatteerd met Emily en als ze in de eerste ronde het bijna heeft gehaald dan komt ze er ZEKER in de 2de ronde dus geen zorgen maken!

- Line, merci voor je mailke! Ik dacht dat ons ma had gezegd dat mijn doctoraatsdiploma al thuis was aangekomen. Ma, klopt dat?

- Marietje, hoe lukt het met de huizenjacht? Komt er een house-warming in september?

- aan de T2'ers, alvast een prettige sluitongsweek gewenst van mij en Emily! Voor het geval ik het eind volgende week vergeet te zeggen... Hoe staat het met de renovaties? Nathalie em Valerie, kei leuk dat jullie ons op de voet volgen! Wij kijken alweer uit naar jullie volgende mailtjes! Hoe gaan de expermentjes? Alles volgens plan? Nathalie, kan je de FACS een beetje baas? Je weet, veel tegen praten... dat helpt!

- Beaake, hoe is het met jullie kersverse zoontje??

- biomedica-bende, Line vertelde me dat er nog geen nieuwe zwangeren, verloofden... etc waren maar ik voel aan men theewater dat er ergens iets broeit! Wie o wie??? Nico, ik wil graag mee gaan skien volgend jaar maar ik kan natuurlijk nog niks definitiefs zeggen. Als men plan lukt dan vlieg ik vanuit New York naar Basel waar ik dan in de auto van Pieter en Kathleen spring om jullie te vervoegen op de skipiste! Mij maakt niet uit naar waar en voor de datums, geen idee wanneer er eens amerikaanse feetsdagen vallen want dan zou het zeker moeten lukken om af te komen... Moet ik allemaal eens opzoeken...

OK tot zover de medelingen! doeg! x

G'day my loved ones!

EINDELIJK heb ik nog eens wat tijd om te mailen en wat te posten op mijn blog... Ondertussen ben ik bijna 2 weken in Australie en ik heb weer kei veel leuke dingen gedaan dus tijd voor een update! Maar voor ik het vergeet, eerst wat persoonlijke boodschapjes:

- voor de T2 collega's: ik heb Emily goed en wel gevonden hier in Hervey Bay!! Het was een heel blij weerzien, voor mij alleszins toch... Och oemes voor haar ook! Ze is me heel veel vertraging in Sydney gearriveerd (nachtje moeten overnachten in Londen! gelukkig wel op kosten van British Airways) en is zelfs ziek nu... Duts toch, vannacht moeten overgeven zelfs... Gelukkig is de zus arts en die hare vriend ook dus ze is in goede handen. Hopelijk is het rap over zodat ze terug ten volle kan genieten!

- voor tante Mieke: hopelijk is mijn sms goed aangekomen? En zoniet: wel een paar dagen te laat nu maar toch PROFICIAT MET JE VERJAARDAG!!!!! Hopelijk was het weer een leuk feest in de tuin zoals elk jaar!

- aan de hele familie De Jong: VEEL PLEZIER OP DE 8 VAN CHAAM!! Niet te zat mannekes want ik ken jullie..... Hou ons ma en pa een beetje in de gaten want ik ben er ni om ze te komen halen! hahahaha...... Moedig onzen Bart goe aan namens mij want ik vernam van Ome Jan dat ie meerijdt met de profs dit jaar. Welke vedetten van De Tour hebben ze nog kunnen strikken om te komen rijden in Chaam? Komt ons Tommeke??? Wel goed eh van de groene trui!!! AMAI! Ja ik heb het van hieruit natuurlijk ook opgevolgd (mee dankzij de updates van ons paps natuurlijk....).

- liefste Alco en Tonnie: ik hoop dat mijn sms tot in Amsterdam geraakt is maar toch voor de zekerheid en omdat iedereen het mag weten: PROFICIAT MET JULLIE VERMENIGVULDIGING!!! Leuk seg, weer een kleine spruit erbij binnenkort in onze clan... Wanneer wordt hij/zij verwacht? Tonnie, veel succes en die misselijkheid duurt maar even. (zeggen ze, wat weet ik nou....)

- Cor: Emily vertelde me van de plannen met de FACS en ik kan het ni laten (zo ben ik gewoon... maar dat weet je wel eh!) om toch commentaar te geven. (1) Pas op met die zelf te verzetten eh, want die spiegels en lenzen en lasers staan perfect utgelijnd dus bij teveel schokken kan dat uit balans geraken en moet er een techieker komen om het terug uit te lijnen. (2) denk eraan dat als ge die in het lokaal van de vroegere beeldanalyse zet dat de technieker er ook langs achter en aan de 2 zijkanten moet aan kunnen bij reperatie of panne of zo. Dus zet die ni met zijn rug tegen de muur (de FACS bedoel ik dan).... OK genoeg gemoeid! Voor de rest ben je goed bezig hoor! Hoe is het met de vorderingen qqn je huis? Wanneer is het bij ullie bbq? Liefst tussen 5 en 24 september, dan kan ik ook komen.....

- Domi en Bob: ik heb al een goed verslag gehad (of course) van jullie trouw en ik zie dat he een superfeest is geweest! Djuu toch dat ik da heb moeten missen... Is ons smske aangekomen? Ik zie jullie zeker in september dus ik wil fotos zien eh!!!

- Kato lieverd, niet te snel veranderen en groeien want ik hoor van mama dat ik veel mis!! DO-RIEN, flink zo! TAN-TIE, ja dat ben ik eh! Love you...

OK, en dan nu verslag!

Na Fiji ben ik op vrijdag 20 juli naar Melbourne gevlogen waar ik na een heeeeel korte nacht ben vertrokken op tour met Adventure Tours (Jelka jij kent die wel eh!) naar Adelaide via de wondermooie Great Ocean Road. Op 3 dagen baanden we ons in een klein gezellig groepje (10 man) onder en supertoffe begeleideding van Kate een weg langs de kust van Zuid Australie. Er zat een venezolaan bij dus mijn mega-geweldige herinneringen aan mijn reis door Venezuela kwamen weer helemaal boven! Eerste stop was een echte surfersstad, Torquay, met grote winkels van de surfmerken Billabong, Roxy en Rip Curl. Heb nog niet genoeg surfervaring (lees: helemaal geen) dus heb alleen maar gekeken naar de surfplanken maar ben er wel achter dat vooral deze merken toffe kleren verkopen. De rest van de winkels hier vind ik peroonlijk maar niks....

Daarna was het koers naar Bell's Beach, welbekend van de film Point Break (me de jummie Keanu Reeves en Patrick Swayze, daar waar oa de 50 year storm is op het einde). Door de geweldige ligging in de stroming zijn de golven hier naart schijnt super en daarom zijn ook alle grote surfwedstrijden hier. Kennen jullie Kelly Slater, de ongelofelijke (australische) hottie die zoveel keer wereldkampioen is? Amai dames, 'googled' die maar eens, rrrrr........ Er waren wat surfers bezig dus we hebben onze ogen de kost kunnen geven. En zoals al eerder geschreven denk ik: de film Surfer Dude met Matthew McConaughey als topsurfer MOET ik gewoon zien!! Wie wil die met mij gaan zien in september?

 - De tocht over Great Ocean Road kan ik moeilijk beschrijven want ik kan geen woorden vinden die dat tegoei uitleggen: on-ge-lo-felijk prachtig adembenemend schoon! Hoge kliffen, veel groen, zandrotsen, stralende zin, hoge beukende golven, surfers..... ge moet het zelf zien om het te vatten... Tina, Kathleen en Liesbet jullie snappen mij eh? (ik weet ni wie hier nog al geweest is?) Het leek veel op de westkust vanm Zuid Nieuw Zeeland maar dan nog mooier..

- We passeerden Lorne, waar elk jaar voorbereidende wedstrijden zijn voor de Iron Man en toen kwam het. We stopten aan een lelijke camping, ik dacht, nee eh, hier toch ni logeren eh???? Maar de reden van de stop was veel leuker: in de bomen op deze camping zitten veel koala's!!! Jeuj mijn eerste echte wilde koala's gezien! (die van Planckendael tellen ni mee). En het is baby-tijd! Niet alleen in de familie en vriendenkring thuis maar ook bij de dieren in Australie. Kei schattig!! En dankzij mijn goeie zoem heb ik een paar schone snaps van de kleine dutskes! Ooohh bangelijk!!!

 Kate wist ook veel vertellen over koalas maar dat is teveel om te schrijven... Staat in mijn dagboek!

Na de lunch werden we in Otway National Park gedropt voor een wandeling "in de bomen". Ik probeer het uit te leggen eh: Op het hoogste niveau van een steile helling in het regenwoud hier hebben ze een houten wandelbrug gebouwd die recht naar voren gaat zodat je tussen de kruinen wandelt van de bomen die lager op de helling groeien. Snappie? Die bomen worden wel 45m hoog dus dit gaf echt wel een goe beeld HOE hoog! sjonge, wel heel hoog hoor! Maar zo kon je de vogels enzo ook tegoei zien dus het was wel de moeite!

Daarna kwam het hoogtepunt van de dag: via de Gibson Steps (stenen trap uitgekapt in de klifwand door ene meneer Gibson) naar het strand van de Twelve Apostels. 12 staande zandrotsen in de branding netjes (alleja, redelijk netjes) naast elkaar langs de kust. Omdat het er 12 zijn hebben ze die heel toepasselijk de 12 apostelen genoemd. Om exact te zijn, het zijn er nog maar 11 want er is in januari 2005 1 apostel ingestort door de kracht van de zee/wind dus die noemden ze dan maar Judas.... Opnieuw een super zonsondergang gehad hier. Ik heb er al veel gezien ondertussen maar ik kan er ni genoeg van krijgen! Zoooooo schoon eh.... 

Overnachten deden we in de hostel "the 13th Apostel" in Princetown, een dorpke van  maar liefst 11 inwoners (!!!) dus de populatie van dat dorp was verdubbeld die nacht!!

Dag 37 van mijn trip begon dan met iets wat ik al heel lang wilde doen: een HELIKOPERVLUCHT!!! Yes Yes Yes!! En dan nog wel over de Twelve Apostels! Man man man, niet alleen superleuk maar ook nog eens en schoon panorama, ni te doen! Ook de andere dingen die we de dag voordien nog hadden gezien (en ik vergeten ben te vermelden) konden we goed zien vanuit de lucht: de halfingestorte Londen Bridge, de Loch Ard Gorge (waar het gelijknamige schip schipbreuk heeft geleden), Bay of Islands (nee niet die van Nieuw Zeeland!) en de Bay of Martyrs, allemaal rotsformaties voor de kust en stuk voor stuk prachtig....

Daarna eindigde de Great Ocean Road en reden we landinwaarts naar de bergen, de "Grampians" voor een paar intensieve maar mooie wandelingen me mooie uitkijkpunten over de immense valleien (oa de Pinnacle). Onderweg ook onze eerste kangoeroe gezien in de verte en we knalden ook bijna een wallaby ondersteboven maar gelukkig kan Kate goed rijden!

A ja, die middag kregen we een nieuwe passagier bij op de bus. Precies Guido Belcanto!! Echt waar, 2 druppels! En weet ge wat helemaal het toppunt was???? Het was nen belg..... Uit Luik. Dus hebben we wat over Standard kunnen kletsen. Meer woorden heb ik er ni mee uitgewisseld want het was nogal ne asociale. En ja ik kan wel veel vragen en vertellen maar op den duur weet ik het ook ni meer zenne!

DIe nacht hebben we in een hostel midden in de broesse overnacht. Heeel tof! Veel nieuwe geluiden ontdekt van de natuur maar was toch blij dat onze cabines goed afgesloten waren!

Dag 38 van men trip leek eerst saai te worden omdat Kate zei dat we nog niet over de helft waren en dus veeeel moesten rijden zonder stoppen die dag. Maar we waren nog geen 15 min op weg of een troep van zo'n 15 kangoeroes besloot om vlak voor de bus de weg over te steken! Volle bak op de rem, gelukkig geen enkel beest geraakt maar o wat een grave show! 15 grote beesten die de omheining over sprongen en dan boink-boink-boink de weg overstaken, WAUW! Ze waren veel te snel dus geen foto's helaas.... Maar er zijn kangoeroes genoeg hier dus ik heb er wel van later op men reis. De rest van de weg naarHollow Mountain zat nog vol avontuur. Kate riep echt om de 5 minuten: Kangaroo-to-the-left! ..... Wallaby-on-the-right!!!... Possums-crossing-the-road!....Emu-on-the-road!!.... Dus ja, veel wildlife gezien die dag!

Vooraleer we de Hollow Mountain beklommen stopten we eerst aan de McKenzie Falls maar Amir, de venezolaan, en ik waren niet echt onder indruk na het zien van de Angel Falls in Venezuela (de hoogste waterval van de wereld). Deze stelde echt niks voor.... En we moesten er begot 750 trappen voor af- en weer terug opwandelen! Maar ik heb wel een kookaburra vogel van dichtbij gezien dus da was wel goe.

Onderweg naar Hollow Mountain passeerden we de ene McCleod's Daughters farm na de andere (tja weer een referentie naar een tv-serie maar zo kan ik het het beste uitleggen!), mooi hoor! Maar wel afgelegen allemaal, ik zou hier zot worden!

De beklimming van Hollow Mountain was 1 van de mooiste en tofste wandelingen die ik al ooit heb gedaan in men leven. Klauteren over rotsen, je optrekken aan takken, over de rand van de klif trippelen (of zoals mij, op oew gat vooruit sjokken!! ja je kent mij en hoogtes eh....). Maar ik had ons moemoe haar kadootje vast dus dat kon niet fout lopen daar! Eenmaal boven was de beloning opnieuw een prachtig zicht. Hopelijk komt het wat over op de foto's.

Na deze tocht was het alleen nog maar rijden naar Adelaide. Hierbij staken we de grens over van de staat Victoria naar South Australie, de festival state (maar niemand weet waarom die staat zo genoemd wordt!). Het is absoluut verboden om fruit mee over de grens te nemen dus ik heb dan maar alles opgegeten wat ik nog bij had: 1 banaan, 1 kiwi en 2 appels.... wel veel in 1 keer hoor.... In Adelaide (gezellige kleine maar wel heel toffe stad) logeerde ik in de YHA (waar ik lid van ben en dus korting krijg) met op de badkamer....... EEN HAARDROGER!!! Yes, mijn haar weer gelukkig.... Het was weer een hele tijd geleden! In de YHA deelde ik mijn kamer met Monica, een meisje uit New York (weeral een goei contact erbij!), die de volgende dag samen met mij op trip is vertrokken naar Kangaroo Island. Maar dat vertel ik volgende keer want mijn vingers doen zeer van het typen.... 

Tot later en merci voor jullie toffe mailtjes!! Blijven doen! Ik lees graag wat er thuis allemaal gebeurt!

dikke kus, dorien xxx

Tijd voor een update van de boekskes met mijn favoriete categorie van de club-boekjes uit  men studententijd: wist-je-datjes!!

Wist je dat....

- ... de Spice girls weer terug samen zijn en gaan toeren??? tja hun geld zal op zijn met al dat werk aan hun uiterlijk zeker...

- ... Justin Timberlake nu samen is met Jessica Biel? (voor de soap-serie addicts: Jessica Biel speelde 'Mary' in Seventh Heaven)

- ... Tom Cruise en Katie Holmes (aka Joey uit Dawson's Creek) in verwachting zijn van baby nummer 2? (nvdr baby nummer 1 is dochterke Suri)

- .... Tom en Katie tegenwoordig beste maatjes zijn met David en Victoria Beckham?  

- ... Brad Pitt en Angelina huwelijksproblemen hebben en Brad weer veel optrekt met zijn ex Jennifer Aniston (Rachel van Friends!!)? Yep, Jen is blijkbaar nog steeds kind aan huis bij ma Pitt en speelt ook vaak met de kids van Brad en Angelina (Shiloh, Zahara en Maddox). Oh ik zou dat zooooooo veel beter vinden als die terug samen zouden komen eh! Ik vind die Jolie maar niks....

- ... Britney Spears compleet op het foute pad is (nog steeds)? Nu heeft ze haar moeder verboden van nog om te gaan met haar 2 zonen die ze heeft met Kevin Federline (achtergrond-danser waar ze even mee getrouwd was). En nu is ze naart schijnt zwanger van hare bodyguard!! En ze is fameus dik aant worden hoor, amai. De tijden van de sportieve looks en mooie blote buik enzo zijn voorbij! Bye bye Britney!

- ... Matthew McConaughey er ongelofelijk superlekker uit ziet in zijn nieuwste film??? ooooh die moet ik gaan zien! 'Surfer Dude' heet de film en Matthew loopt (naast Woody Harrelson, Woody van Cheers) bijna de hele film in bloot bovenlijf en kan kei surfen nu! mmmmm... Een aanrader ladies!

- .... kangoeroe-moeders (ja even iets helemaal anders!) hun zwangerschap kunnen pauzeren als het even niet uitkomt om te bevallen (bv in periodes van extreme droogte of zo) of zelfs een abortus kunnen induceren bij zichzelf?

- ... een stoot van een kangoeroe even hard aankomt als een loeiharde slag met een honkbalknuppel? Noot aan mezelf: geen ruzie zoeken met een kangoeroe.

- ... David Bowie in Melbourne luchthaven was op dezelfde moment als ik eergisteren? Ja Min, echt waar! Ik ging mijn bagage inchecken en 1 van de incheck-meisjes zei tegen 1 van de andere meisjes dat ze Bowie net had gezien! Dus ikke heel subtiel de luchthaven afgezocht met TOEVALLIG mijn fototoestel in mijn handbagage. Maar helaas.... ik heb hem ni gezien. Had anders wel graaf geweest eh!

OK dat was het voor nu! Als ik weer nieuw roddelnieuws heb volgt een nieuwe update.

Nu ga ik de paper van Wim en Guido reviewen. Yep, werken tijdens mijn verlof. Die Dorien is toch ni te doen eh... hahahahahaha!!!

doei, Dorien x

Bula!

Ok, vervolg van Korovou.

Een warm welkom gekregen op het strand toen we aankwamen: kleurrijk aangeklede Fiji-mannen en vrouwen die voor ons het Bula-welkomlied zongen, kei leuk! Ik ben 3 nachten in Korovou gebleven dus we hebben elke dag 2 keer het Bula welkomliedje gehoord voor de mensen die hier toekwamen. Heb het ook gefilmd als herinnering want het is echt wel een liedje met mooie herinneringen geworden! Als je hier weggaat zingen ze een afscheidslied, dat klinkt heel droevig vind ik en zoals wel zal blijken uit mijn komende verhalen wilden we hier ECHT NI weggaan.... Dit resort was groter dan Kuata, met meer activiteiten, meer mensen en zelfs een zwembad!

Een van de activiteiten die ik tussen het relaxen door heb gedaan was een bezoek aan het Fiji-dorp op het eiland. Een dorpke waar zo'n 200 mensen wonen. We werden eerst onthaald op een CAVA-ceremonie dus ik dacht: mmmm cava!! Zalig! Maar het is niet de cava die we bij ons gewoon zijn.... Deze cava is 1 of ander obscuur drankske dat ze maken van een bepaalde wortel, het ziet er ni uit (precies bruin water), het smaakt naar niks en ge krijgt er een voze tong van! Dus ik heb uit respect mijn kommeke leeggedronken maar bij de tweede ronde heb ik beleefd gepast... DIe mannen bewogen ook redelijk 'voos' en babbelden met een serieuze dubbele tong dus ik denk dat die voor onze aankomst al serieus aan de cava hadden gezeten!  Bah, niks voor mij in ieder geval. Nadien werden we tot bij de vrouwen van het dorpke gebracht die al hun knutselwerkjes bovenhaalden om te verkopen (natuurlijk...): armbandjes van zee-dinges, kettinkskes met schelpen aan, pareltjes, houtsnijwerkjes... Ik heb 2 armbandjes gekocht, een rood en een wit: schoon kleurkes eh Seppe! (nvdr rood/wit = kleuren van Standard....)  Na een korte wandeling in het dorpke (waar ook een engelsman woont, die is daar de leraar engels, wel grappig zo ne bleke rosse europeaan tussen die zwarte Fiji-aantjes!) werden we naar het schooltje gebracht. Man dat was zooooo tof! Al die kindjes kwamen naar buiten gelopen naar ons in hun paars/witte uniformkes (ja Steven, paars/wit!....), zo lief. Kende die beelden niet van op TV waarbij bekende sterren zoals Angelie Jolie of onze eigen Koen Wauters (met zijn del) een afrikaans dorpke binnengaan en daar met de kindertjes spelen en zingen enzo? Awel zo was dat dus hier ook eh! Die zongen liedjes voor ons, dansten... oohhh zo schattig! Heb ik ook gefilmd voor een stukje dus dat kunnen jullie ook zien als ik terug ben. In de klasjes hingen zowel dinges in het engels als in Fiji dus ze leren hier echt alles van kleins af aan in 2 talen. Oh wat een leuke ochtend! En dat zijn schoon kindjes, amai... 

Ik heb trouwens supertoffe mensen leren kennen hier: Don en Viv, een amerikaans koppel van een jaar of 50, uit Los Angeles waar ik ZEKER op bezoek ga als ik in de US woon. Mika en Steffi uit Duitsland, Amelia en Anders uit Denemarken en Bjorn ook uit Duitsland gaan ook allemaal bij hen op bezoek! Don (met hollandse roots notabene) wil een thema-bbq organiseren telkens er iemand op bezoek komt dus als ik er ben wordt het een belgian BBQ, ben eens benieuwd! De anderen vliegen via LA terug naar Duitsland of Denemarken dus die zijn daar nu waarschijnlijk al, maar bij mij zal het iets voor volgend jaar of zo worden. Als ik zo eens een citytripje plan naar LA vanuit NY. Luxe toch eh als je zo wat mensen kent....

Elke avond deden ze in Korovou ok een leuk feestje met de bula-dans enzo, kei gezellig! Heb mij echt super geamuseerd!

Tijdens ons verblijf daar leerden ze ons ook om kokosnoten open te maken (mmmm verse kokosnoot elke dag..... ik mis het nu al!) en hoe we de planten en bomen die daar groeien konden gebruiken om geneeskrachtige papkes enzo te maken. Interessant toch! Voor als ik ooit eens aanspoel op een onbewoond eiland.... Bv het vlees onder de stam van een papaja-boom kan je gebruiken om kleine wondjes te ontsmetten. Aangezien er veel koraal groeit voor de kusten van de eilandjes hadden we regelmatig wel eens wondjes vqn tijdens het snorkelen of zwemmen en die werden dan op die manier ontsmet. En dat genas goed hoor!

Een andere grave activiteit die we hebben gedaan was gaan snorkelen met de mantarays, dat zijn die grote 'vliegende' roggen, en die zijn dus echt wel groot eh! Wij kwamen met ons bootje aan op de plaats waar die roggen meestal rondhangen (hangt af van de stroming enzo dat die daar graag zitten) en er was nog een bootje snorkelaars bezig. Wij beginnen opt gemakske (Fiji-time...) ons flippers aan te doen, maskers op... Ineens roept ons Fiji-vriend: Get into the water, now nowm hurry up! Dus hups alles rap aangedaan, T-shirt weg, maskers op, duik achterover van die boot af en ..... daar was ie, recht onder ons, een rog van wel 5m doorsnede!! Das groot zenne mannekes als dat onder u doorzwemt/vliegt!! Anders (onze deense vriend) had een onderwatercamera bij en gaat de foto's doorsturen. Wat een pracht van een beest seg, die rog eh, niet Anders.... Het uur dat daarop volgde probeerden we met zen allen de rog te volgen tot ie weer omdraaide en terugzwom dus hups, wij ook weer terugzwemmen... Serieuse inspanning hoor, zo een reus proberen te volgen! Vandaar dat de activiteit ook mantaray-hunting noemde. Hij ging soms ook ondersteboven zwemmen of met zen mond open om viskes te vangen. Indrukwekkend amai! Toen hij verdwenen was (lees: wij te moe waren om hem te blijven volgen) hebben we de omgeving verder afgesnorkeld. Zo mooi dat daar is! Veel Nemo-viskes gezien!! En knalblauwe zeesterren, en verschillende felgekleurde visjes, zebravisjes, mooie koralen in alle kleuren en vormen.... 1 meisje heeft een zeeslang gezien maar die heb ik gemist. En maar goed ook. Die zijn blijkbaar best wel gevaarlijk...

Bij terugkomst aan ons resort zijn we met de snorkelaars naar Honeymoon beach gegaan, een afgelegen strandje 'achter den hoek van ons resort' waar we nog wat verder gesnorkeld hebben. Heb voor de eerste keer in mijn leven zeekomkommers gezien! Kei grappige dinges! Ineens zagen we een Fiji-madammeke beginnen roepen en tieren dus wij maken dat we uit het water warenm denkende dat er een gevaarlijk beest was of zo (tja der zitten daar wel haaien en zeeslangen dus je weet maar nooit). Maar ze wilde ons laten zien hoe ze octopussen aan het vangen was. Jakkiebah dat zijn toch vieze dinges eh... En best wel groot ook! Maar volgens Moses, 1 van onze Bula-boys, smaakt het naar kip dus hij noemt ze dan ook 'sea-chickens'.... tss... Moses toch... Toevallig stond er die avond kip op het menu bij ons, maar dan wel de gewone kip!

A ja leuk detailke: elke dag kwam de grote boot langs om mensen op te halen of af te zetten en wij gebruikten die momenten om mee naar de grote boot te gaan met de kleine bootjes om ijsjes te gaan kopen op de grote boot want dat hadden ze ni op het eiland.... Tja, een tropisch eiland, met palmbomen en al wat ge wilt maar zonder ijsjes... DAT KAN NI EH! mmm elke dag een ijsje..... zalig!

Voor de rest van de tijd hebben we veel gezond, lekker gegeten, leuk getetterd, ontspannen, boekskes gelezen..... oh gewoon heerlijk ONTSPANNEN gewoon! Dat heeft zooooo deugd gedaan eh... Het afscheid was echt ni leuk. We waren ondertussen goed bevriend geraakt met de mensen van het resort en ja... leven in het paradijs daar wen je snel aan hoor!

Maar 1 groot voordeel voor mij: mijn reis ging nog door aangezien ik nog naar Australie ben gekomen terwijl voor de rest de reis erop zat en die vlogen terug naar huis, werk....

Op de boot terug naar Nadi hebben we nog een perfecte zonsondergang gezien.... Man man man zo schoon! En de foto's zijn wederom prachtig gelukt! Dank u Canon Powershot....

OK ik ben er vandoor. Ik ga op tijd slapen en morgen eindelijk nog eens uitslapen!!! Morgen vertel ik verder over Australie tot nu toe en overmorgen zie ik Emily in Hervey Bay!!! Joehoe!!! YES!

Turnhoutenaars, doe de groeten aan Pascal en Clouseau morgen op de vrij-dagen!

Swa, Lu en Nicole, veel succes met de verhuis!

Tomio, als je aan namen begint te denken, je mag jullie kleine spruit altijd Dorien noemen eh! Vind ik HELEMAAL ni erg!

dag allemaal!

liefs, Dorien xxx

Heykes,

Ben vanmiddag in Brisbane gearriveerd en ik heb allang gezien dat hier niet veel te beleven valt dus maak ik de komende 1.5 dag gebruik van de tijd die ik hier heb om (te slapen en) mijn blog te updaten want ik heb nog zooooooooveel te vertellen!!!! Verhalen van Fiji, mijn eerste tochtjes in Australie langs de Great Ocean Road en naar Kangaroo Island......

Hier gaan we: Fiji.

Bula!! (Fiji voor hallo)

Ik ben 14 juli (alweer even geleden) met Air New Zealand naar Nadi gevlogen (hoofdstad van Fiji op het hoofdeiland Veti Levu, beetje ardrijskunde-les kan geen kwaad). Een supergoeie vlucht gehad, veel plaats voor mijn lange stekken van keer dus das zeker aangenaam, en de stewards en stewardessen vonden het wel leuk om iedereen op weg naar Fiji in vrolijke stemming te krijgen door een spelleke te spelen. Ik dacht eerst: oh please nee, waarschijnlijk iets mega voos... Maar er stond een fles champagne op het spel dus ineens vond ik het al een pak toffer!! Ze kozen willekeurig een paar stoelnummers uit (ni de mijne helaas) en die mensen moesten naar voor komen in 2 teams. Opdracht: den uitleg doen met de bijhorende uitbeeldingen enzo van de veiligheidsregels op het vliegtuig, ge weet wel, wat ze op elke vlucht doen om uit te leggen hoe ge georganiseerd uit een vliegtuig moet geraken igv een noodgeval (uitgangen zijn daar en daar, reddingsvest werkt zus en zo, zuurstofmaskers lalalala... ge kent da wel eh). Het team dat het het beste kon was gewonnen. Team 1 doet goed zijn best, dat ging redelijk OK. Team 2 zet zich klaar... zetten ze den uitleg van het cassetje op in het frans!! Kei grappig! Die wisten begot niet wat te doen! Echt gieren. Dat waren een hoop jonge gasten die op de laatste rij zaten in het vliegtuig en die al fameus aan het bier hadden gezeten dus die maakten er wel een leuk showke van. Grappig man! De rest van het vliegtuig moest dan applaudiseren voor het team dat het het beste kon. Natuurlijk team 2... Maar zoals te verwachten kregen de beide teams champagne (eej een fles per man eh!)....

Na alle lol arriveerden we dan in Nadi en dat was serieus wennen. Ni alleen omdat het hier lekker warm was maar ook omdat alles hier op het gemakske gaat en zonder structuur... Helemaal anders dan Nieuw Zeeland dus! Als ze hier bv zeggen je wordt opgehaald om 18u dan wil dat eigenlijk zeggen: 18u Fiji-time wat neerkomt op 'ergens tussen 18u en 19u of zo'... Ik zat al helemaal te stressen eerst, ik dacht ik heb die pick-up shuttle gemist, wat nu wat nu. Maar dat kwam allemaal wel in orde.

Ik heb overnacht in een hostel vlakbij de luchthaven waar ik dan mijne grote rugzak heb achtergelaten voor de rest van de week (met al mijn warme kleren, slaapzak, bottinnen enzo in) zodat ik op de eilandjes enkel maar mijn klein rugzakake moest meenemen. Tja, een bikinieke, handdoekje, wat topkes, zonnecreme en slefferkes dat neemt ni veel plaats in eh! Bleek wel dat in die hostel mijn gereserceerde dorm-kamer volzet was dus vroegen ze of ik er iets mee inzat om op een kamer met airco te slapen... NEE HOOR! Als dat dan echt moet... Zalig kunnen slapen dus en dat was nodig want de Awesome Adventures bus kwam mij de volgende ochten heel vroeg oppikken om naar de boot te vertekken. Let the fun begin!!!

De catamaran van Awesome adventures vaart richting de Yasawa eilanden (ten noorden van VEti Levu) en bij elk eiland legde die even stil en dan kwamen er kleine simpele motorbootjes van de eilandjes af die de mensen kwamen oppikken die naar hun eiland gingen en ineens ook de mensen weer op de catamaran zetten die naar een volgend eiland gingen. De eerste 2 eilandjes (South Sea Island en Bounty Island) waren echt kei klein, daar kinde in 10 minuutjes rond wandelen en van de ene kant naar de andere kant kijken!! Maar het zag er wel heeeeel paradijselijk uit hoor. Prachtig. Palmbomen op het strand, wit zand, turkois water, bloemen.... Wat ik wel moet zeggen: Fiji is niet voor mensen die niet zonder een haardroger kunnen, die warm water willen voor een douche, of perse internet/telefoon moeten hebben want dat is er allemaal niet! Er is maar elektriciteit van 7u tot 23u en dan ist gedaan! En trust me, als dat licht uitgaat: PIKDONKER EH! Jullie kennen mij allemaal goe dus jullie weten dat ik geen fan ben van de donkere dus ik was HEEL blij dat ik mijn petzl bij had (koplamp) want naar de wc gaan of mijne weg vinden naar mijn bed in de donkere... nee... dat durf ik gewoon ni! Ze steken daar wel elke avond een 'bonfire' aan (kampvuur op het strand) dus er was wel een beetje licht maar toch... Maar het feit dat het zo donker was, was juist perfect om de sterren te zien want mensenlief, echt, de MOOISTE STERRENHEMEL die ik in mijn leven al heb gezien. Ook de melkweg kon je heel goe zien... Zo schoon... En dan ligde zo in uw hangmat bij dat kampvuur waar ze gitaar spelen, met ne cocktail in een verse kokosnoot te staren naar de hemel...... Ge-wel-dig.... Onbeschrijfelijk schoon....

Mijn eerste eiland was Kuata: heel basic maar wel interessant voor film-fans want op dit eiland in de film Castaway met Tom Hanks voor een groot deel gefilmd. Voor de kenners: Ik heb op de rots gestaan waar ie probeert zelfmoord te plegen door zo een pop van stro aan een koord aan een boomstam op de rots naar beneden te gooien om te zien of die boomstam sterk genoeg is (wat dan niet blijkt te zijn)... Enfin, ik vond dat geweldig natuurlijk, als het maar met film en TV te maken heeft! O voor ik het vergeet, T-ers, ik lees hier ook regelmatig naar trouwe gewoonte "de boekskes" dus een update van het showbiz nieuws volgt later! Kwestie van jullie op de hoogte te houden eh want nu Tom en ik allebei weg zijn vrees ik dat er een hoop elementaire kennis aan jullie voorbij gaat! :-) Maar dat volgt na mijn FIJI verhaal. Van Kuata valt niet echt veel te vertellen want het was zondag en dan doen die Fiji-anen compleet niks, geen entertainment, zelfs geen Bula-welkom lied toen we aankwamen, egeen activiteiten op en rond het eiland, niks.... Maar ik vond het prima hoor, lekker liggen in de zon, af en toe een zwemmeke doen in de zee, snorkelen... En ik zat daar met een groepje canadese en ierse meisjes en eentje van Noosa (ozzie ozzie, nvdr Noosa is de plaats in Queensland waar de zoo van Steve Irwin is, je weet wel, die krokodillen-man die door een stingray is doodgestoken een paar jaar terug) dus we hebben de dag goed gevuld met vrouwen-geklets....

De volgende dag vertrokken we allemaal naar mijn hoogtepunt van Fiji: het supergezellige en wondermooie resort Korovou op Naviti-eiland. OK ik moet afronden, men krediet is op en sebiet slaat dat hier af. Ik mail sebiet verder!

heej.... beetje teleurgesteld ben ik er weer... de heli-hike werd afgelast.... snif... Geen avontuur voor mij vandaag dus. Er stond teveel wind boven, blizzards en van die vreselijke ondeugden van de natuur, dus de heli kon ni landen om ons uit te laten stappen. Veel te gevaarlijk. En het rotte is, de grootste groep van ons is vanmorgen al vertrokken voor een full-day hike naar het ijs dus die waren al lang weg. En er waren geen vrije plaatsen meer voor de halve dag wandeling dus daar zaten we dan... Ben dan met Julia (uit Schotland) door het stadje wat gaan wandelen en een wandelingetje in de bossen hier gedaan. Ook mooi, echt Lord of the Rings stijl (waar zit toch die lekkere Aragorn????) Het enige wat we zagen was een dode possum... en dat stinkt!

OK genoeg geklaagd, nog even wat vertellen over de voorbije dagen.

Dus met het bierproeven zaten we in Nelson (noorden van het zuideiland) en daar ergens in dat dorpke boven op een steile heuvel  staat een standbeeldje dat aanduidt dat je in het centrum van Nieuw Zeeland staat. De avond van het bierproeven kwam het er ni van om daar naartoe te wandelen. Je kent dat eh, bier proeven, nog eens proeven om zeker te zijn, beetje meer drinken omdat het wel smaakte, nog eens proeven van het bier van de persoon naast je, nee toch maar terug overschakelen op men eigen biertje... tja en dan die heuvel omhoog klauteren... ik dacht van niet! Dus zat er niks anders op dan de volgende ochtend KEI VROEG op te staan en bij dag en dauw te gaan zien. De bus vertrok om 8u en de tocht naar boven duurt 20 min. Wij meisjes zijn die heuvel opGELOPEN (dank u Evi Gruyaert, alweer kwam die training goed van pas!) om compleet buiten adem 5 min daar te staan voor een paar fotookes. Wel mooi zenne, de zon zien opkomen... ooooh romantisch... kleine groepsknuffel om dan weer naar beneden te lopen om op tijd bij de bus te zijn. Missie geslaagd...

Hier zijn trouwens kei veel regenbogen te zien. En echt mooie, amai. Zou dat komen omdat het hier zo wat regenwoud-achtig is en dus vochtig? In ieder geval, heel mooi! Meestal ook met 2 naast elkaar. Heb er een paar fotookes van, ben benieuwd of dat goe gaat overkomen...

DIt is ook het gebied van de Mirror-lakes ken je dat? Een meer aan de voet van een berg en als het niet regent en het water dus perfect stilstaat geeft dat een perfecte spiegeling van de berg ernaast. Bangelijk schoon. Volgens Jono (de chauffeur) komt dat door de hoge concentratie aan "tennon" of zoiets in het water (weet ni direct wat dat is, Cor en Paul  zoekt dat eens op! een leuk onderwerp voor de volgende lunch-besprekingen... wat heb ik trouwens al allemaal gemist? Welke wereld-problemen zijn ondertussen opgelost???). Die "tennon" kleurt het water ook donker net zoals in thee dus het moet iets zijn dat ook in thee zit. Laat me weten wat het is eh!

Vlak voor we in Westport aankwamen stond er JETBOATING op het programma. Het leek heel spectaculair op de video en de foto's maar eigenlijk viel het wat tegen. Je zit met een 16-tal in een speedboat waar twee V8 motoren aanhangen (wat dat ook mogen wezen) en die boot raast dan tegen 90 mile/uur over het water. Heeeeeeeel snel dus. En dan scheurt ie in de bochten en draait ie plots om waardoor je goe nat wordt gespetst... Deed me denken aan Miami Vice. Het muziekske zat volledig in men hoofd en dan keek ik naar de bergen rondom mij en ik maar wachten tot Airwolf eruit kwam gevlogen.... Beetje overdreven misschien maar jullie weten dat mijn fantasie soms sneller gaat dan de tijd eh... ach ach, wat een lol... Nee, het viel eigenlijk wat tegen, had het iets spectaculairder verwacht eerlijk gezegd. Tja ik ben de skydive nu gewoon eh..... hihi

In onze hostel in Greymouth zaten we we met 8 meisjes op de kamer (jaja met ons bobonneke en haar breinaalden er ook weer bij) en ineens werden die allemaal zot bij het zappen op TV. Wat was er op? Nee gene knappe vent (was da maar waar, heb al 20 dagen geen enkele knappe vent gezien hier!) maar.... Coronation Street. Die volgen dat dus allemaal eh... ongelofelijk. Zo slecht dat dat is... man man.. nog erger dan al die vlaamse series bij ons... En sommigen zijn al een aantal maanden aan het reizen dus die konden ni volgen en dan zaten die andere heel de tijd te vertellen: ja die 1 heeft den dieje vermoord en de die is nu samen met de die maar die heeft wel een kind met den andere maar alleen huppeldepups weet daarvan maar die burvrouw gaat daar nu achter komen en... tssssss..... BORING!

Gelukkig was da rap gedaan, bedje in en dromen van de volgende dag: wandelen naar een seal-colony, zeehondjes kijken dus. Wel schattig hoor! Die lagen lekker te zonnen en te geeuwen op de rotsen. Onderweg ook gestopt aan de bekende Pancake Rocks, van die rotsen in de zee die worden 'uitgeslepen' door de wind en er nu uitzien als opeengstapelde pannenkoeken. Mooi! Over x-aantal jaar gaan die volledig weg zijn dus wow speciaal moment dus. De laatste stop van de dag was een warenhuis a la zeeman met ongelofelijke bad-taste kleren. Kwam goed van pas voor ons verkleedfeestje van die avond waar het thema was: BAD TASTE. Kei leuk! Dat is in zo een klein cafeeke in Mahinapua bij een vent van 86 jaar, Les heet ie. Die ontvangt al 18 jaar de kiwi bussen en het is altijd fancy-dress party bij hem. Super! Heel dat cafe hangt vol polaroid foto's van andere groepen die daar zijn gepasseerd, echt super grappig! Iedereen zag er ongelofelijk wansmakelijk uit maar dat was nu eenmaal het thema... Een paar hadden zich uitgedost als 'N Sync, een paar als de wallabies (de rubgy mannen van Australie)... Echt gieren! Ik was inside-out-backwards-forwards, al mijn kleren binnenstebuiten en in de omgekeerde volgorde. Scoren...... We zijn behoorlijk in de drank gevlogen voor een keer maar ik heb mijn les geleerd uit mijn laatste zware feestje met ons Jacky in Turnhout: regelmatig water drinken en op tijd stoppen. Flink eh! Resultaat: Dorien ging OK slapen, Tanya (Ierland) was strontbezopen en moest overgeven (ook de volgende dag nog, op de bus... jakkes), Lorraine was haar sleutel kwijt en kon ni binnen en Lucy vond ons kamerke ni eens... tjonge jonge... de jeugd van tegenwoordig eh... HAHA!

De volgende dag was het heeeel stillekes op de bus amai.... Maar ik was dus lekker fris, goe van mij eh....

Onderweg naar Frans Josef nog gestopt in een hertenkwekerij (heel populair hier, net als schapen zijn er herten OVERAL). Daar kregen we een filmke te zien over hoe ze vroeger jaagden op herten vanuit de helikopter en waarom ze nu zoveel kwekerijen hebben. Man jom, die sprongen dus uit ne helikopter op een hert om daar dan mee te worstelen op de grond en het dan ondersteboven aan de helikopter te hangen en te transporteren naar de kwekerij. Ocharme die bambies.... Niet geschikt voor gevoeloge kijkers die film! Je hoorde zo constant de meisjes zeggen: ooohhhhh... ow no!.... en die mannen dan weer lachen natuurlijk....

En ja nu zitten we dus in Frans Josef waar ik NIKS heb kunnen zien van de gletsjer.... grrrrr

Morgen weer heeeeel vroeg opstaan: om 7u vertrek naar Wanaka, een ski-oord en dan door naar Queenstown: de avonturenstad van het zuideiland. Wat zullen we daar eens doen......

WORDT VERVOLGD!

liefs, Dorien xxx

Om dus verder te gaan met mijn vorige berichtje: ja ik heb dus heel dapper de Tongariro Crossing gedaan in Taupo. Kei zwaar maar echt wel de moeite. Gerbert heb jij die ook gedaan toen jij hier was? Zo mooi eh....

Echt, Nieuw Zeeland is het mooiste land op de wereld naar mijn mening. Ik heb natuurlijk nog niet alles gezien maar het zal toch heel moeilijk zijn om dit te overtreffen hoor! Ik heb al kei veel foto's gemaakt (echt kei veel, ni te doen!) om jullie te overtuigen en te laten meegenieten. Hopelijk komt het goe over hoe schoon het hier wel echt is.

Gisteren hebben we de nacht doorgebracht in River Valley (tussen Taupo en Wellington) in een hostel compleet afgezonderd van de rest van de wereld in de bergen. O zo mooi.... De activiteit die hier op het programma stond was white water rafting (= per 7 in een raft in open lucht een wilde rivier afvaren). In deze streek hebben ze een graad 5 rafting (waarbij graad 1 een nagenoeg stilstaande beek is en graad 6 het ergste van het ergste, Zambesi-stijl) dus graad 5 is al wel wat! Maar door de zware regenval van de afgelopen dagen stond het waterpeil te hoog hier. De rivier was ook op verschillende plaatsen buiten haar oevers gegaan dus de rafting ging ni door. Jammer! Iedereen teleurgesteld want we haddem echt onze zinnen er op gezet maar ja de natuur heb je nu eenmaal niet in de hand. Niets aan te doen. Misschien komt het er nog van in Australie....

A ja nog iets tof om te vertellen. Na het eten staken we van wal met een hoop drankspellekes om maximaal gebruik te kunnen maken van het happy hour (bv tafelklauteren... foto's zullen later alles verklaren...) en nadien gingen alle lichten uit en stonden alle ogen gericht op het grote scherm voor DE rugby-wedstrijd van de maand: de All Blacks ( Nieuw Zeeland) tegen de Wallabies (Australie)! Ik heb dus EINDELIJK de Haka in volle glorie kunne zien! Ik heb het gefilmd dus jullie het later ook zien. Tante Chris en nonkel Paul jullie gaan dat geweldig vinden! Echt ambiance hoor. Tja de bus is gevuld met 95% ieren en engelsen waar rugby DE nationale sport bij uitstek is dus iedereen was nogal fanatiek. Ik snap totaal niks van heel die rugby zenne. Ook niet nadat verschillende gasten in vol enthousiasme (en door elkaar) alle regels probeerden uit te leggen.... Veel te ingewikkeld.... Ann snap jij de regels? Misschien moet gij mij dat eens opt gemakske uitleggen van vrouw tot vrouw... Maar wel leuk om meegemaakt te hebben. EN een aantal schoon venten op het veld (vooral bij de All Blacks) dus ik vond het allemaal prima! In september start de wereldbeker blijkbaar, in Frankrijk deze keer. Leuk, al die schoon mannen in de buurt! Dan moeten jullie beslist eens zien als de All Blacks moeten spelen, gewoon al voor het spektakel van de Haka!!  

A, Dino, ik heb ne kei leuke foto voor u getrokken.... Hier in River Valley waren de wc's en douches buiten en de wc's hadden allemaal ne naam: Barney en ... ja ook nen Dino! Kei grappig...

Wat dat wel kei hard opvalt hier is dat er in ELK innie-minnie dorpke hier EN een Mc Donalds is, EN ne Burger King EN ne Subway (nog zoiets). Ni te doen. Ik vond al dat de mensen hier best wel dik waren, had ik eigenlijk niet verwacht van tevoren. Nu weet ik dus waarom! Als bij turnhout zin hebben in ne Quick of Mc Donald moeten wij al 40 minuten rijden naar Geel of Kasterlee of zo! Al een chance eigenlijk....

O ja ik heb mijn planning aangepast. Omdat het hier zo koud is ondertussen en ik echt wel snak naar zon en zo ga ik een stukje van mijn trip skippen en een korte week naar Fiji trekken! Ik ga mij daar een Bounty strand zoeken waar ik een weekje ga relaxen in de zon op het strand of in een hangmat of zo... Klinkt goe eh!? De 15de juli vertrek ik naar daar om dan de 21ste naar Adelaide te vliege en van daaruit via de Great Ocean Road naar Sydney te gaan en Emily te gaan zoeken!

Trouwens, iedereen nog super bedankt voor al jullie toffe mails en leuke reacties! Kei leuk om van alle thuisfronten nieuws te krijgen! Blijven doen eh? Ook al gaat het maar om kleine prullekes... Ik wil (zoals ge wel weet) ALLES weten eh!

Mams, is dat gelukt om die brief van FWO door te sturen naar Fulbright en de NY?

Doctor Guns, hoe voelt het zo in de post-verdedigingsperiode? Farmaco-ers, alles naar wens op T2? Nog spannende avonturen beleefd? Is An Moens al terug? Belangrijker nog: is de schattige electricien nog langsgeweest (blokske!)? Doe hem de groetjes eh!

Love you all en tot mails!

Dorien xxx

Kia ora!

Ben er even een paar dagen tussenuit geweest hier op de blog omdat het supergevulde dagen waren en ik had gewoon geen tijd om lekker relaxed aan een pc te gaan zitten. Maar ik heb wel veeeeel aan jullie gedacht hoor! Vooral vandaag maar dat vertel ik sebiet. Eerst effe terug in de tijd:

Dus na men verkenning van het noorden zijn we pas echt vertrokken op de kiwi experience. Een nieuwe groep (een paar dezelfde wel van in het noorden dus dat was wel tof) en een nieuwe chauffeur, Jono, ne grave gast. Ben wel de oudste op de bus (de rest is gemiddeld 23 denk ik) maar da maakt ni uit. We komen in bijna elke hostel een groep tegen van Stray (concurrent van kiwi Exp) en die zijn wel meer mijne leeftijd dus das dik OK. Bijna allemaal britten en ieren. Hier en daar eens iets anders (1 hollander natuurlijk, ene van oostenrijk, ene noor, 2 denen). Na een korte stop bij Mount Eden (1 van de vele vulkanen in Auckland) was het koers naar Mercury Bay op maandag 25/6. Hot Water Beach ging ni door wegens het slechte tij maar in plaats daarvan zijn we gaan wandelen in de buurt en die tocht kwam uit op Cathedral Cove, echt een mega schoon idyllisch strand, oh... recht uit de boekskes... zo schoon! De place to be in de zomer blijkbaar maar nu lekker leeg. Het leek wel op ons prive strand Birgit, Serge en Tom, weten jullie nog, in Venezuela? Echt super. Maar te koud natuurlijk om te zwemmen. Overnacht in een heel gezellige hostel waar de eigenaars (een koppel van rond de 60) een grote pot spaghetti hadden gemaakt voor ons. MMMMMMMM

Maar.... de volgende morgend opgestaan met een mega verkoudheid, hoofdpijn en soms wat koorts. Benedicte, hoe komt dat toch dat als je met hoofdpijn voorover buigt om bv je nestels toe te doen en als je dan terug rechtkomt... man man PIJN in mijn hoofd PIJN PIJN! Zo aan de bovenkant en aan de slaap. Djiezes dan gade bijna door uw kniekes van de pijn! Gelukkig had ik nog wat perdolannekes over ( heb er ook nen hoop aan Adam gegeven, 1 van de Stray gasten die ook ziek was) maar we zijn nu 4 dagen later en ik ben nog steeds verkouden... Ja de winter is serieus in het land hier dus brrrrrrrr..... Enfin, genoeg geklaagd, ik ben tenslotte gene man.... hihi... DUs gewoon verder doen en genieten! Zogezegd zo gedaan. Na een tochtje in Karangahake Park vol oude goudmijnen langs een spoorweg enzo (ook heel mooi, ja alles is hier dus mooi eh, echt waar, de natuur hier is ONGELOFELIJK, hopelijk gaat dat wat overkomen op de fotookes) ging iedereen de Zorb doen. Dan wordt je per 2 of 3 in een gesloten grote rubberen bal met een beetje water in van een helling geduwd. Om zo wat naar beneden te bobbelen. Niet echt mijn ding zoiets dus bibi is wijselijk (samen met nog een paar die dat maar niks vonden) in de hostel gebleven en met een perdollanneke in bed gekropen om wat te slapen. Deed deugd! 's Avonds werden we verwacht op een echte Maori ceremonie. Kei graaf man. Die getattoeerde gasten komen 1 voor 1 hun kunsten tonen met een hoop gebrul, tong uitsteken, grote ogen trekken... Kende die reklaa; ni van William Lawsons scotch waar het NZ team (de All Blacks) tegenover de schotten staan? De All Blacks doen dan een krijgers-ding, ook zo roepen, billenkletsen, briezen, tong uitsteken, grote ogen... om de andere te imponeren maar die schotten staan daar dan wat te kijken en het enige wat die doen is hun kilten omhoog.... Awel die krijgersdans (de Haka) kregen we ook te zien, wel bangelijk zenne. Spektakel! Daarna mochten we in zo een opgezet Maori dorp gaan zien hoe die vroeger leefden enzo en alles sloot af met een heus eetfestijn met genoeg eten om heel afrika eten te geven denk ik! Dat wordt dan klaargemaakt volgens de kunst van de Hangi = alles in de grond stoppen bovenop warme lava stenen tot alles lekker gaar gegrild is. Super lekker! En vooral: veeeeeeel.

De dag nadien was het blackwater rafting, 1 van de hoogtepunten hier. Dat is in een ondergronds grottensysteem op een rubberen band door smalle donkere spleten kruipen en door het water peddelen, watervallen omhoog klauteren, abseilen in diezelfde waterval.... maar... allemaal in de donkere en door smalle spleten enzo. Niks voor Dorien dus (jaja ik ken mezelf) dus ik heb gepast voor dat gedoe en ben gaan wandelen doorheen een gloeiwormen grot met limestones, stalagmieten en - tieten en dus gloeiwormen. Ze komen alleen hier voor dus ben ik wel content dat ik dat gezien heb. Lekker rustig op het gemakske en vooral: ni in de donkere! Ha!

EN nu komt het. De dag nadien (donderdag ondertussen) zetten we koers naar Taupo, de avonturenstad van het noordereiland. Onderweg nog bij een konijnen-scheerderij gestopt. KEI dikke grote witte konijnen (german whites) die best wel lijken op die van het labo maar dan veeeeeeel groter en met veeeeel meer pels die worden daar dus gekweekt (wat blijkbaar heel moeilijk is omdat 1/2 vrouwkes infertiel is en diegenen die wel kweken maar 3 of 4 keer werpen en dan ist gedaan) en dus ook geschoren. Leek gruwelijk maar ze vonden het ni erg precies. Daar komt dus de angora vandaan! Maar nadien kwam de echte actie van de dag: ik heb mijn EERSTE SKYDIVE GEDAAN!!!!!!! WOehoew!!! Echt SUPER SUPER graaf. Vanop 12000feet uit een vliegtuig gedoken, veilig vastgehecht aan Gus, een stoere (niet onknappe!!) kiwi die al 5000 sprongen gedaan heeft. 45 sec vrije val (ZALIG)en dan parachute open en rustig naar beneden dwarrelen zoals toen met de paragliding in Venezuela. Mooi zicht op Lake Taupo, grootste meer van NZ. Echt zo bangelijk eh!!!! Ik heb de DVD en foto's dus die krijgen jullie nog wel te zien!!!

En alsof dat nog niet genoeg was ben ik vanmorgen kei vroeg opgestaan om met 4 andere dapperen uit onze bus en de mannen van Stray de Tongariro Crossing te doen. 1 van de zwaarste maar wel swerelds mooiste 1-dags wandelingen in de bergen hier. Zwaar was het idd...... Pffff die Devil's staircase... omhoog in de sneeuw met van metalen spikes aan de voeten.... maar zooooooooo de moeite!! Aan de voet van Mount Doom van Lord of the Rings en zo mooie de omgeving. Ni te doen.

Oei mijn krediet is bijna op. Ik vertel later verder!!!

doei doei!

Proficiat PJ met uw PhD!!!

Julie proficiat met het goeie nieuws!! Een broertje of zusje voor Arthur, kei goe! Bea hoe is het bij jou???? Nog geen Jude-junior ondertussen???

dag allemaal! tot morgen of zo xxxx

Bijna vergeten maar niet helemaal:

GELUKKIGE VERJAARDAG Herta!!!!!

Allemaal tesamen: lang zal ze leven - lang zal ze leven - lang zal ze leven in de gloria - inde glor-ri-a- in de glo-ri-aaaa HIPPERDEPIPPERDEPIP HOERAAAAAA!!!

xxx

Kia ora!

(dat was Maori voor halloooooooo!)

Ben net terug van een 2 daagse trip die me naar het uiterste noorden van Nieuw Zeeland heeft gebracht. Man man man wat was dat mooi seg... Na een korte wandeling in een stukje tropisch regenwoud waar de kauri-bomen te vinden zijn, kwamen we aan in het Ancient Kauri Kingdom. Liesbet en Lars jullie zijn daar ook geweest eh? Ik herinner mij de foto's van jullie trip. Grappig nu liep ik op dezelfde plek... Pa dat was zel iets voor jou geweest hoor! Ze graven hier bomen op die wel 40.000 jaar begraven liggen na 1 of andere vloedgolf/landverschuiving en die bomen zijn dus nog perfect intact eh! Die zijn zolang van zuurstof afgesloten geweest dat ze nu van die kwaliteit zijn dat ze nooit rotten. DUs je jon hier vanalles kopen gaande van kleine beeldjes tot heelder meubels of gitaren met dus de garantie dat dat eeuwig goeie kwaliteit blijft. Maar natuurlijk betaal je daar ook serieus veel voor en ja er is nu niet echt plek in men rugzak om de komende maanden nog rond te sjouwen met een gitaar of tuinbank op men rug... hehe...

Daarna kwam voor mij 1 van de leukste dingen tot nu toe: racen met de bus over de 90 Mile Beach. Zoooo cool eh!! Met de bus het strand op en kilometers lang racen tegen een andere bus, waarbij je echt in de branding rijdt. Echt zuper! Kaai blauw water (Tasmanian Ocean, wat ge zo uit de boekskes kent eh!) en natuurlijk een hoop straffe verhalen van de chauffeur van dienst, Kane. bv. aangespoelde walvissen (op een dag zelfs 67 tegelijkertijd! sorry voor dit horror verhaal Walter... maar ze hebben wel de helft kunnen redden dus das wel goe eh?), koelkasten, auto's en bussen die niet op tijd waren vertrokken voor het opkomende tij.... Kane bleek dan ook nog eens nationaal kampioen Sand Boarden te zijn wat me meteen op de volgende activiteit brengt. Vlak achter het strand liggen enorme zandduinen, best wel hoog. Allemaal schoenen uit, bodyboard pakken en 1 van die duinen opklauteren. Chance dat ik dankzij Evi Gruyaert en haar loopprogramma nog wat aan men conditie had gewerkt vantevoren want amai, serieuze conditie-test hoor! Ka, Tina en Liesbet jullie zullen dat ook nog wel zeten eh??? Eenmaal boven mochten we dus in heuse surferstijl op het bodyboard gaan liggen, goed vasthouden en hupsakeee.... zo snel en behendig mogelijk naar beneden. KEI LEUK!! Zo leuk dat ik een tweede keer naar boven ben geklauterd voor een 2de run. Volgens de chauffeurs was ik een 'die-hard' diir het eten van veel belgische chocola. Das zeker da mannekes.....

Daarna zetten we koers naar het meest noordelijke punt, Cape Reinga, waar je de verschillende oceanen kan zien botsen: De pacific en de Tasmanian. Graaf man. Heel mooie omgeving amai...  Hopelijk kunnen de foto's laten zien hoe mooi het echt was...

Na een lunch-stop (Fish 'n Chips of Fush 'n Chups zoals ze dat hier uitspreken) was het terug naar Pahia waar we overnachtten. We kregen er ook 2 nieuwe roomies bij, Adam (UK) en BJ (Denemarken) die met Stray rondreisden (concurrent van de Kiwi experience). Kei toffe kerels! Adam heeft al aan mijn voorraad perdolan moeten zitten want die was ziek aamgekomen, koorts enzo. Gelukkig was daar ons Doctor Dorien eh! ;-)

De volgende morgen zetten we met een boot koers naar de Hole in the Rock en de talrijke andere eilanden in de Bay of Islands voor een ongelofelijk mooie tocht. Op 1 van de eilanden beetje gaan wandelen tussen de schapen. Echt zooooo mooi eh.... Zwemmen met de dolfijnen mocht helaas ni omdat de moeders met jongen nu in de baai zijn en dan mag je niet in het water blijkbaar. Jammer... Maar in Kaikoura volgt hopelijk een tweede poging. Alhoewel, het gaat tegen dan al serieus winter zijn en misschien wel te kou om te zwemmen... We zien wel.

Trouwens, Kane had excellente smaak voor muziek amai. Al Dorien haar lieverds passeerden op de radio: Pearl Jam, Tool, Faith no more, Metallica, Kaiser Chiefs.... Alleen Live en Radiohead ontbraken nog!!! Leve de iPOD!

Goe, deze nacht terug overnachten in Auckland en morgen vertrekken naar Mercury Bay met de Hot Water Beach en Rotorua, het land van de brubbelende waterpools, geisers en modderpoelen. Hoe zalig klinkt dat nu.....

Tot de volgende!

Dikke koes (zoals onze Vaiki zou zeggen!)

dorien X

Vandaag een eerste ervaring meegemaakt van de Kiwi experience, waarmee ik de komende 30 dagen op trip ga. Bij mijn boeking kreeg ik een gratis city trip doorheen Auckland dus zo gezegd zo gedaan en vanmorgen de bus op. Kei grappige gasten mee op de bus, een hoop engelsen en ieren met nog ne kater van gisterenavond maar wel ongelofelijk grappig! Als de chaufeeur bijvoorbeeld vroeg waar Nieuw Zeeland bekend voor is riepen die als gekken: hobbits!! burning rings!! lords!! horses!! bubblegum!! (slaat nergens op) easy chicks!! en toen ineens... Belgian beers! Ikke natuurlijk recht: YEAH!!! hehe... Jaaaah ze hebben dus ook hier de Belgian Beer Bar waar onze Bas al over gesproken had in Perth. Hier in Auckland hebben ze er maar liefst 4... TOEVALLIG kwam ik er daarstraks langs ene en ja ik kon het ni laten en ben dan maar binnen gegaan voor ne lekkere frisse duvel... mmmm... feels like home...

De eerste stop van de dagtrip was de Victoria Bridge in de haven. Ik dacht eerst, oh leuk, een brug, die hebben wij namelijk ni... Maar nee hoor, de eerste activiteit van de dag: bunjee jumping van de brug!! 40m naar beneden! Gezien het nog veel te vroeg op de dag (en de reis) was heb ik gepast. Dus gene stress ma, ik heb dus NI meegedaan. Maar die zotte engelsen natuurlijk wel. Het was al hun derde sprong want hun reis door NZ zit er al op en die hebben onderweg ook al wat bunjee fun gehad. Morgen reizen ze af naar Fiji wat hier blijkbaar heel veel mensen doen. Als ik zo in de reisboekjes blader vind ik het nu al jammer dat ik dat er ni bijgepakt heb... zo schoon... en echt ni duur als je de trips boekt van hieruit! Ik zie wel of dat er nog af kan. Maar ik vrees dat het voor een andere keer gaat zijn. Mijn programma is al druk genoeg! Heb een leuk canadees en iers meisje leren kennen die ook op de trip morgen vertrekken dus das al een leuk begin eh?

Nadien reden we wat door de stad (voorbij museum etc) om daarna te lunchen in Davenport waar Fish 'n Chips op het programma stond: een hoop halfgebakken frieten en een lekker stuk vis in een hoop papier gerold met veeeeeel te veel zout op. Maar het is wat ze hier eten dus ikke ook dan maar! Het viel wel mee. A ja weet je wat er natuurlijk ook op de bus zat??? 2 nederlanders!!! Natuurlijk... die zitten ook overal eh... Ze komen uit Breda maar ze kennen geen enkele De Jong dus sorry familie. Geen ouwe bekenden dus. Zij zijn net 5 maanden doorheen Zuid Amerika gereisd en doen nou 2 maanden NZ en dan 2 maanden Australie.

De beroemde skytower (ongeveer 400m hoog) stond niet op het programma dus daar ben ik nadien nog naartoe gegaan. Met men ISIC studentenkaart maar de helft moeten betalen en hups....zo'n 220m omhoog met de lift voor een schoon zicht over de stad. Wel de moeite als je weet dat Auckland wel 400 vulkanen telt. Een aantal van de grote en bekendste (Mt Eden, Mt Victoria, Mt Albert, Mt Rinitodo) kon je goed zien van die hoogte. Je kon ook weer bunjee springen van die toren maar dat was me echt veeeeel te hoog.

Goe ik ga op tijd maffen. Moet men gerief nog wat pakken voor men trip morgen! Joehoe!!!

tot schrijfs en dikke knuffel,

Dorien

Joehoe! Ik ben in Nieuw Zeeland!!! YES!!

Heb er wel een verschrikkelijke vlucht op zitten amai... In tegenstelling tot de vorige keren... Niks geslapen door 4 krijsende babytjes, ni normaal... En dat kruipt in de kleren zenne. Ik ben hier deze middag rond 13u aangekomen en heb meteen 4.5 u geslapen. Terwijl er 4 engelsmannen in mijn kamer volle bak aant lachen en babbelen waren. Ik heb een kamer van 8 dus das wel tof. Direct mensen leren kennen! Er zijn best wel wat meisjes alleen op stap zie ik. Jongens zijn precies meer in groepjes van 2 of 3. Hopelijk gaan er een aantal van die meisjes ook mee op mijn trip want die leken mij wel tof.

Morgen staat er eerst een gratis citytrip door Auckland op het programma. Die kreeg ik bij de boeking van de grote trip erbij, dus das wel mooi meegenomen.

Het was wel een heel verschil om van Thailand (drukkend heet, vochtig, shortje, sleffertjes, topje) in Nieuw Zeeland te arriveren: regen, amper 12graden, lange broek terug uit men rugzak gevist, sokken, stapschoenen, regenjas.... Ach ja. Beter zo misschien dan rondtrekken in 35 graden!

Mijn laatste dag Bangkok was ook weer een leuke hoor. Ik ging toch naar het paleis gaan eh? Bibi regelt met een tuk tuk om mij (spotgoedkoop!! 30 baht voor een halve dag = ongeveer 75cent!) wat rond te rijden langs alle belangrijke dingen die ik nog moest doen (Big buddha, golden mountain, flower market, de oudste buddha en het paleis). Kom ik daar aan de big buddha (45m hoog) en daar kan je voor 'good luck' vogeltjes laten vliegen. ZO van die musjes precies die natuurlijk na het loslaten netjes terug naar de eigenaar vliegen en opnieuw in een kotje gaan... Maar alles voor het geluk eh! En met al mijn rondgekros, hier binnen, daar binnen, nog een bui tussendoor... heb ik dus alles kunnen doen BEHALVE het paleis eh... Stoem... Typisch toch. De bekendste buddha (zittend in kleermakerszit) heb ik dus ni gezien. Ik kwam daar aan tegen 12u en dan is het etenstijd, ook voor Buddha, paleis dicht... Maar ik ben de golden mountain wel helemaal opgeklommen (400 trappen) voor een zicht op de stad. De moeite. En die thais kennen Belgie dus eh! Vooral de Pelikaanstraat in ANtwerpen en de overpoort in gent wisten ze zijn. Toevallig in de buurt van de diamanstraten of zijn ze echt allemaal familie of vrienden van de mensen van de River Kwai daar?

Na men tripje ben ik dan naar de luchthaven gegaan, goe op tijd want je weet maar nooit. In de boekjes waarschuwen ze ook voor druk verkeer op spitsuur dus vandaar.

Was ik dus 3.5u te vroeg op de luchthaven en had ik dus tijd zat om mensen te bekijken. Zoals jullie weten, 1 van mijn favoriete bezigheden! Op den duur zaten we aan de gate waar mijn vlucht ging vertrekken dus kon ik eens goe bezien wie er nog allemaal mee vloog. Wie mag gerust naast mij zitten en wie liever ni.. In die laatste categorie was er keuze genoeg! Twee van die vatsige engelsen, een koppel, typisch op zen engels je herkent ze overal met hun voetbal T shirts aan van Beckham en Gerrard... Allebei 'licht obees' zoals prof Pelckmans zou zeggen ;-)) en stinken... my god... Dan een madammeke met een zak sneeuw op haar schouders van de schilfers... jak... 3 gasten stinkend naar bier en zo wat loom uit hun ogen gapend.... Ach ja, teveel om op te noemen. Al bij al viel het nog mee: een spaans koppelke dat spijtig genoeg dikwijls naar de wc moest en ik zat aan de gang..... Maar dan hebben we wat beweging eh!

Maar met die krijsende kids heb ik dus ni kunnen slapen en heb ik maar filmkes gekeken: Pride & prejudice (oh mooi), het einde van Zodia want dat had ik op de vorige vlucht gemist omdat ik in slaap viel, mijn favoriet Gladiator, Music & Lyrics.....

Tante Chris, dit stuk efkes overslaan best....

Man man want een hobbelige vlucht was dat (van Bangkok naar Sydney)! Vooral toen ze over centraal Australie vlogen KEI VEEL turbulentie en luchtzakken amai. Ik kan veel hebben maar ik vond het op den duur wel een beetje eng. Maar captain John stelde ons regelmatig gerust dus oef... (dus Emily je bent gewaarschuwd eh...). Ikke netjes mijn plateauke vastgehouden. Mijn spaanse buurman had alleen maar zijn lief vast. Tja, die rode wijn zal wel uit uw broek geraken hoor... hehe...

A ja, nog iets, er zat zo een osama type naast mij aan de overkant van de gang met een tulband op. Ik natuurlijk paranoia als ik ben direct rondzien of er zo nog zaten op strategische plaatsen en of die toevallig geen rode bandanas bij hadden... (cfr Fahrenheit 9/11) maar nee hoor, het was nen brave.... Hij had wel moeite met de koptelefoon want die ging nie rond zijn hoofd met die tulband!! Dan heeft ie hem maar onder zen kin gehangen maar ja, daar zat dan die baard weer.... ni gemakkelijk om een extreme moslim te zijn eh...

Morgen slaap ik ook nog hier in de backpacker dus volgt het verslag van de citytrip. Hopelijk regent het ni heel de dag...

Tante Lisette, nog een gelukkige verjaardag eh!

Woensdagavond tamboerke-avond!! Schol eh mannekes! Dirk en Wim, voor mijn ne goeie kouwe duvel en geeft de rest ook iets eh! Tikt maar op den 105....

Alco ben je al terug van de Big Apple? Heb je een appartement voor mij gevonden? ;-)

Farmacootjes, alles goe?? Er zit toch nog niemand op mijn buro eh??

Steven hoe ist met de vinger?

dikke knuffel voor IEDEREEN en tot morgen!

dorien x

Hoi hoi iedereen!

(Ik had net een hele lange tekst geschreven, maar bij het opslaan ging het niet helemaal goed dus poging 2.)

Hier ben ik weer vanuit het zwoele Bangkok. Wat een prachtige stad seg. Kei veel kleurtjes overal, zalige geur van al dat lekker eten, kei proper en super vriendelijke mensen. Het deed me direct denken (nee niet aan Turnhout!) aan Hanoi toen ik voor ITg in Vietnam was.

Tomio, trouwens nog merci voor de goeie tip van de airport bus en tuk-tuks! Ik heb zonder problemen de bus gevonden op de luchthaven en een tuk tuk heeft mij netjes aan mijn hostel afgezet!

Ondanks het feit dat het bed hier niet voorzien is op van die lange mensen als ik heb ik zaaaalig geslapen. Na een niet al te spectaculair maar wel gezond ontbijt kwam Ms Nancy mij vanmorgen oppikken voor een prive gegidste toer in een auto met airco (zalig want het is hier wel drukkend heet en vochtig) doorheen Bangkok. Prachtig!

Onze eerste stop was de What Po tempel met de grootste liggende Buddha in Thailand (49m lang volledig in brons). Ik voelde mij meteen nog eens echt klein want ik ben toch wel een reus hoor hier tussen de thais... Bij de tempel horen natuurlijk de bijhorende rituelen: schoenen uit, 108 muntjes 1 voor 1 in een lange rij schaaltjes droppen en ondertussen heel de tijd money-happy-lucky-money-happy-lucky zeggen... Als ik nu ni rijk en gelukkig wordt dan weet ik het ni hoor!
Onderweg zag ik ook dat bijna alle mensen een geel T-shirt droegen met een embleem op. Nu blijkt dat ze dit het hele jaar nog doen ter ere van de koning (Rama IX) die jarig is (60). Ze houden hier echt wel van de koning amai. De zoon daarentegen is heel wat minder populair (net als bij ons precies!). Die mens heeft (in tegenstelling tot onze Flup) al 3 vrouwen versleten en bij alle drie een hoop kinders en ja ze willen hem echt ni op de troon. Ze zien veel liever de prinses (dochter van huidige koning) maar net als bij ons heeft de zoon voorrang. Waarom nu geel? Blijkbaar is dat de kleur voor mensen die op een maandag geboren zijn. Dinsdag = roos en zaterdag is violet. Meer heb ik ni kunnen onthouden. Mams, was ik ni geboren op een zaterdag? Heel de stad is ook versierd met bloemen, vooral aan tempels maar ook gewoon in de straat. Opnieuw vooral geel maar ook andere prachtige bloemen.

De tweede stop was de Marble Temple, ook heel mooi, gebouwd grotendeels met mamer afkomstig uit Italie. Die Italianen zitten ook echt overal he! (Sorry Aki..) Bij deze tempel hoorde ook een klooster en Ms Nancy mij maar vertellen hoe een dag voor die monniken eruit ziet: slechts 2 keer per dag eten (ochtend en lunch), 2 hours of cleaning the temple, 2 hours of play.... En ik dacht: play?? Huh? OK verder luisteren. Nu bleek dat ze PRAY bedoelde en dat dus die monikken geen speeltijd hebben maar dus bidden... Ik had het moeten weten eh, met de cully saus enzo...

Als derde nam Ms Nancy mij mee op een boottochtje (Benedicte, ik ben niet ziek geworden! weeral een grens verlegd...) op zen venetiaans in een gemotoriseerde gondel doorheen de oude stad. Super mooi. Tom en Birgit, het leek veel op dat dorp in de Orinoco delta in Venezuela bij Rebecca en Antonio. Hier was het nog mooier, door de versieringen enzo (bloemen, windbellekes, vliegerkes). 95% van de mensen is boedhist dus bijna elk huis heeft zijn eigen tempel-dingetje om de bidden (to play!), ook weer heel mooi versierd allemaal.

Als laatste bracht ze me naar een wijk waar ik de ene winkel na de andere werd binnengebracht (typisch, was te denken). Ik heb dan toch een broek laten maken die sebiet hier aan de hostel wordt afgeleverd. Het is geen 100% zijde maar een mengeling met linnen. Wel mooi hoor, zo een zwarte luchtige broek. Komt nog van pas op de reis! De diamanten, tapijten, leder en houtsnijwerken heb ik laten voorbijgaan. De rugzak zit al vol genoeg....

Na de toer wilde ik een hapke gaan eten en naar het paleis gaan waar de bekende zittende Buddha zit maar... geen regenseizoen zonder een goeie onweersbui... Die heb ik dan maar eerst afgewacht want amai tijdens zo een bui wordt het dus nog warmer! Ben dan te voet naar de Thanon Sao Kan gegaan. Dat is de HIPPE straat hier in Bangkok waar kei veel hostels gelegen zijn (dus veel backpackers), veel bars, restaurantjes, winkelkes... Ik heb dan bij een madammeke op straat aan zo een stalleke een Patthaai Noodle (vers gewokt voor men neus) gekocht met een vegi spring roll. Kei lekker en spotgoedkoop. Toen ik echter bij het paleis aankwam, was het al gesloten. Dus dat wordt nog iets voor morgen voor ik naar de luchthaven vertrek.

By the way, sis, ze vragen hier kei veel naar die foto op mijn sleutelhanger! Perfect baby of model-baby wordt ons Kato hier genoemd! Oh en Herta, ik heb ook al heel wat complimenten gekregen van de oorbellekes. Als ik dan vertel van waar ze komen vallen de mondjes wel open hoor.... Moemoe, uw kadooke heb ik ook altijd op zak hoor dus ni teveel zorgen maken he! Ik amuseer mij enorm en alles is dik in orde!

Goe ik ga mijn gerief wat bijeen pakken. Een nieuwe update volgt vanuit mijn droomland Nieuw Zeeland!!

PJ veel succes de woensdag! Gij kunt da! Tim, superproficiat met de goeie voorverdediging!

Tot de volgende allemaal!

dikke knuffel,

Dorien x

Hoi hoi!!

De reis is begonnen! Ik zit momenteel in Bangkok in een hostel in een supertoffe buurt. Als ik fouten typ dat ligt niet aan mij maar aan dat vervelende qwerty klavier... 

De reis is heel goed verlopen op wat vertragingen her en daar na. Het begon al in Brussel waar ik met een uurtje vertraging ben vertrokken. Maar dat zeiden ze pas toen iedereen al in het vliegtuig zat... Dus zaten we daar, te zitten, buiten kijken (ik zat gelukkig aan het raam!!) naar de gietende regen kijken (oorzaak van de vertragingen). Maar 1 goei ding: in hetzelfde vliegtuig op enkele metertjes van mij zat Wouter Deprez, mooi ventje (wel wat klein... ;-))... Dus ik dacht die zet hier wel even een showke op of zo maar nee... In elk geval voelde ik me wel op men gemak zo met de slimste mens ter werld in mijn buurt!! Na een uurtje is de vlieger dan toch richting Londen vertrokken waar ik dan nog een aantal uurkes op Heathrow heb rondgezworven. Wouter week niet van mijn zijde maar dan toch ineens was ik hem kwijt. Hij zat ook niet op het vliegtuig naar Bangkok. Nochtans was de stoel naast mij leeg. Een teken van de goden? Is het zo dat het altijd zal zijn? Had Wouter zijn vlucht gemist? Of was het gewoon puur toeval?  Wie zal het zeggen....

Anyway, de vlucht was dik in orde, veel geslapen, goed gegeten, veeeeel plaats en veeeeel goeie films in een prive scherm voor men neus. Qantas is dus dik OK !!

Heb juist iets lekker thais gegeten met beef, fried noodle en babymais in... Niet slecht! Morgen mail ik meer over men stadswandeling door Bangkok. Heb een prive gids Ms Nancy dus dat wordt leuk!

Tot later!! (men mail-krediet is op voor vandaag...)

dikke knuffel XXX

Heej iedereen!

Nog enkele uurtjes en wij vertrekken richting Zaventem. KEI SPANNEND!!!! Om 17.20u stijg ik op. Eerst overstapje in Londen en dan door naar Bangkok. Daar arriveer ik morgen (17/6) om 15.35u. Dan ga ik in het totaal iets van een 12,5 u gevlogen hebben. Op 19/6 vlieg ik dan om 18.10u door naar mijn droombestemming Nieuw Zeeland waar ik na ongeveer 11 uurtjes vliegen (met tussenlanding in Sydney) arriveer. Gisteren samen met ons ma vanalles in men rugzak gepropt, geen idee of ik genoeg/teveel/te weinig vanalles bij heb... Ach ja, tis niet dat ik naar een onderontwikkeld land trek natuurlijk eh! En als ik echt iets belangrijk mis dan kan ons Emily (collega) dat nog altijd meebrengen wanneer zij eind juli ook naar Australie komt.  Ik kijk er al naar uit!!! OK, ik ga nog eens alles overlopen. Ik mail vanuit Bangkok weer!!

toedeloe, Dorien x

Dinsdag 8 mei 2007,

Nog 5,5 weekjes te gaan en het is zover!!! Dan vertrek ik eindelijk op droomreis! Hoewel het alleen reizen me soms wel afschrikt, ben ik er wel zeker van dat ik snel mensen ga leren kennen. Iedereen die mij al is voorgegaan op deze reis stelt mij toch gerust dat dat zo gaat zijn. Binnenkort maar eens beginnen met dingen klaarleggen en lijstjes maken enzo...